มันเป็นช่วงเวลาที่ไม่ค่อยมีความชัดเจนสำหรับเหยาซื่ออย่างไรก็ตามมันทำให้ใบหน้าของเสี่ยวหยาเปลี่ยนเป็นสีแดงเล็กน้อย นางมักจะเชื่อว่าเหยาซื่อเสียสติและเป็นบ้าไปเล็กน้อย ดังนั้นนางจึงทำตัวเป็นบุตรสาวของเหยาซื่อ แต่เมื่อไม่นานมานี้เองที่นางค้นพบว่าเหยาซื่อไม่ได้มีความผิดปกติอะไรเลยแม้แต่น้อย มันเป็นเพียงว่าเหยาซื่อเลือกที่จะหลีกเลี่ยงบางอย่างและไม่ต้องการที่จะยอมรับความจริง นี่คือสิ่งที่ทำให้สถานการณ์วันนี้เหยาซื่อผลักเสี่ยวหยาบนโอ่งบรรจุน ้าที่อยู่ด้านข้างเพื่อปีนขึ้นไปบนกำแพงนางลังเลเล็กน้อยเมื่อนางพยายามออกไปจับเหยาซื่อ“ท่านฮูหยิน ไปด้วยกันเจ้าค่ะ ! ในสถานการณ์ปัจจุบันหากท่านอยู่ข้างหลัง เป็นไปได้มากว่าจะไม่มีผลลัพธ์ที่ดี ท่านและเฟิงเฟิงจินหยวนไม่ใช่คู่แต่งงานอีกต่อไป ไม่จำเป็นต้องยึดติดอยู่กับตระกูลเฟิง ท่านฮูหยินไม่ต้องเป็นห่วงเสี่ยวหยา ข้าจะไม่ทำให้ท่านเดือดร้อนไปด้วย ไปจากคฤหาสน์ของตระกูลเฟิงกันเถิดเจ้าค่ะ หลังจากนั้นท่านสามารถไปหาองค์ชายเก้า พระองค์เป็นคู่หมั้นขององค์หญิง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พระองค์ไม่ควรมีปัญหากับมารดาขององค์หญิง”เสี่ยวหยาขอร้องอย่างหมดท่าและมีความรู้สึกที่แท้จริงบางอย่างรวมอยู่ด้วยเป็นเพียงความหวังที่เหยาซื่อสามารถพานางไปที่ซวนเทียนหมิง เช่นนั้นนางอาจมีทางออกอื่น
แต่เหยาซื่อส่ายหน้าของนางอย่างช้าๆ สีหน้าของนางเริ่มแสดงความโกรธออกมา นางกล่าวว่า “ข้าจะไม่ไป แม้