านให้ข้าได้ !”
เมื่อผู้คนได้ยินคำพูดของหรูเจียงพวกเขารู้ว่าพวกเขาไม่สามารถตำหนิเขาสำหรับเรื่องนี้ ท้ายที่สุดมันก็เป็นเจ้าเมืองที่เป็นผู้นำในการจดจำตัวตนขององค์หญิงจี่อันตัวปลอม พลเมืองต ่าต้อยไม่ควรเชื่อเขาบนพื้นฐานใด ดังนั้นทุกคนพยักหน้าพร้อมกัน พวกเขาทุกคนต้องการทำหน้าที่เป็นพยาน แต่ก็มีบางคนที่ถามว่า “เราจะไปร้องเรียนที่ไหน? คฤหาสน์ของเจ้าเมืองล้อมรอบไปด้วยทหาร”หรูเจียงคิดอยู่พักหนึ่งแล้วกล่าวว่า“ไปเถอะ ไปร้องเรียนกับองค์ชายเก้า ! ไปหาทหารที่ล้อมรอบคฤหาสน์ของเจ้าเมืองกันเถอะ พวกเขาเป็นคนขององค์ชายเก้า ลองให้พวกเขาช่วยเราส่งต่อข้อความแค่บอกว่ามีองค์หญิงจี่อันตัวปลอมปรากฏตัวในหลานโจว และเราต้องการร้องเรียนนาง ! ”“ใช่!ไปกันเถิด ! ไปเลย ! ไปรายงานเรื่องนี้กันเถิด!” ขณะที่พวกเขากล่าว พวกเขามุ่งหน้าไปในทิศทางของคฤหาสน์ของเจ้าเมืองที่มุมถนนเสี่ยวหยาเอนหลังพิงกำแพง นางสวมหมวก นางไม่มีกำลังเหลือ ถ้าไม่มีเต๋าเอ่อสนับสนุนนาง นางคงไม่สามารถยืนอยู่ได้“เราควรทำอย่างไรดี”เสี่ยวหยาถามเต๋าเอ่อ “เจ้าเป็นคนฉลาดเสมอ บอกข้าทีว่าเราควรทำอย่างไร?”เต๋าเอ่อคิดสักครู่แล้วกล่าวอย่างจริงจัง“มันขึ้นอยู่กับสิ่งที่องค์หญิงตัดสินใจเจ้าค่ะ”
“อย่าเรียกข้าว่าเป็นองค์หญิงข้าจะหลอกลวงตัวเอง ข้ารู้ว่าบ่าวรับใช้ในบ้านถูกส่งมอบโดยใต้เท้าจีหรือโดยองค์ชายแปด ในส่วนที่เกี่ยวกับตัวตนของข้า แม้ว่าเจ้าจะยังไม่ชัดเจนก็ตาม เจ
