สถานที่เล็ก ๆ บางแห่งเช่นเมืองปิงชา แต่แม้แต่โลกทั้งใบก็ยังสั่นคลอนได้ ! ”
ผู้คนพากันเห็นด้วยกับคำอธิบายง่ายๆ นี้มากขึ้น ดังนั้นพวกเขาทุกคนคุกเข่าหันหน้าไปทางใต้และตะโกนออกมาซ ้า ๆ ว่า “องค์ชายเก้านั้นเป็นเทพลงมาจากสวรรค์ ! องค์ชายเก้า ! ”ผู้ที่ต้องไปรายงานเรื่องนี้ต่อใต้เท้าจื่อในคฤหาสน์ของเจ้าเมืองก็ได้รับผลกระทบจากบรรยากาศโดยลืมสิ่งที่เขาต้องทำนอกจากนี้เขายังคุกเข่าและหมอบ เขายิ่งเคลื่อนไหวมากกว่าคนอื่น ๆ เพราะเขาเห็นการล่มสลายของเมืองชาปิงด้วยตัวเอง เขาได้เห็นการต่อสู้ขององค์ชายเก้าด้วยตัวเอง ไม่พูดถึงว่าคนเหล่านี้รู้สึกเหมือนองค์ชายเก้าเป็นเทพ แต่เขาก็รู้สึกว่าเป็นเพราเหตุการณ์นี้ !ในขณะที่ทุกคนในเมืองหลานโจวคุกเข่าไปในทิศทางที่ซวนเทียนหมิงตั้งอยู่รวมถึงทหารที่ยืนเฝ้าอยู่บนกำแพงเมือง พวกเขาไม่สามารถควบคุมอารมณ์และคุกเข่าลงด้วยเช่นกัน กูซูพร้อมที่จะสร้างปัญหามาหลายปีแล้ว พวกเขาพยายามบุกเข้ามาทางใต้สองสามครั้งเพื่อทำให้เกิดปัญหาในราชวงศ์ต้าชุน เพราะองค์ชายแปดประจำการอยู่ที่นี่ พวกเขาจึงต่อสู้กัน เขายังเป็นผู้ดูแลพื้นที่ที่ไม่เป็นระเบียบในภาคใต้ แต่สิ่งเหล่านั้นใช้เวลาหลายปีในการปราบปราม เป็นไปได้อย่างไรเมื่อเปรียบเทียบกับองค์ชายเก้าที่สามารถบุกตีเมืองได้ในคืนเดียว ?เมื่อเทียบกับซวนเทียนหมิงองค์ชายแปดผู้ซึ่งถูกมองว่าเป็นเทพเจ้าแห่งการต่อสู้อ่อนแอลงไปอย่างแท้จริง เขาไม่สามารถแข่งข
