าหยุนตัวจริงงดงามมาก ข้าอาศัยอยู่มาเกือบครึ่งชีวิตแล้ว แต่ข้าไม่เคยเห็นหญิงงามเช่นนี้มาก่อน ไม่น่าแปลกใจที่ฮ่องเต้คิดถึงนางตลอดหลายปีที่ผ่านมา”ซูซื่อจับมือของเฟิงหยูเองและกล่าวว่า“อาเอง แม้ว่าเราจะไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์มากนัก แต่เรา ตระกูลเหยาเห็นว่าพราชายาหยุนปฏิบัติกับเจ้าดีอย่างแท้จริง นางคิดถึงเจ้าเสมอ พราชายาหยุนออกจากพระราชวังเป็นการส่วนตัว และมาที่คฤหาสน์ของเราเพื่อแสดงความเห็นชอบการแต่งงานของเจ้า ในเวลาเดียวกันนางเป็นตัวแทนของฮ่องเต้ในการส่งของหมั้นจำนวนมากให้กับคฤหาสน์เหยา”เฟิงหยูเองทำหน้างุนงงและเอ่ยถามว่า“ไม่ใช่ว่าได้มอบของหมั้นแล้วหรือ ? คฤหาสน์ขององค์หญิงก็ได้รับจากซวนเทียนหมิง ! ”ซูซื่อส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า“พราชายาหยุนกล่าวว่าเจ้าได้รับตำแหน่งเป็นองค์หญิง เจ้าควรได้รับที่อยู่อาศัย พวกเขาติดป้ายในคฤหาสน์ของเจ้าด้วย พูดไปมันเป็นตระกูลของฮ่องเต้ที่เป็นหนี้คฤหาสน์เจ้า นางกล่าวว่าเจ้าสามารถเลือกคฤหาสน์อีกหลังเมื่อเจ้า
กลับไปที่เมืองหลวง เจ้าสามารถเลือกคฤหาสน์ที่เจ้าต้องการ ไม่ว่าจะมีคนอื่นอาศัยอยู่หรือไม่ก็ตาม พวกเขาจะย้ายออกไป””ใช่! ” ฉินซื่อกล่าวว่า “ข้าได้ยินมาว่าองค์ชายหยูมอบของหมั้นส่วนตัวให้อาเองของเรา แต่คราวนี้เห็นได้ชัดว่าของหมั้นที่พระชายาหยุนนำออกมาจากพระราชวังนั้นน่าประทับใจยิ่งกว่าเมื่อก่อน มีโฉนดที่ดินหนามากสำหรับทำการเกษตร ! ” ฉินซื่อได้ทำท่าทางและเฟิงหยูเองมองด
