ในกระโจมทางการแพทย์เฟิงหยูเองไม่หยุดเคลื่อนไหว ขณะที่นางถามซวนเทียนเฟิง “พี่หกกินหรือยังเจ้าคะ ? ”ซวนเทียนเฟิงถอนหายใจ“ข้ากินแล้ว” ในขณะที่เขาพูด เขาเห็นเฟิงหยูเองหยิบสิ่งของเข้าปากของนาง เขาอยากรู้อยากเห็นและถามว่า “เจ้ากินอะไรน่ะ ? ”เฟิงหยูเองดึงอีกอันออกจากแขนเสื้อของนางแล้วมอบมันให้กับเขา“มันเป็นของว่างที่สามารถเติมพลังงาน พี่หกลองกินดูเจ้าค่ะ”ชายที่เป็นผู้ใหญ่อย่างซวนเทียนเฟิงจะกินของว่างจากเด็กสาวได้อย่างไร? เขาไม่ได้รับและเปลี่ยนความสนใจไปที่การเคลื่อนไหวของเฟิงหยูเอง เขาเฝ้าดูนางม้วนแขนเสื้อของใครบางคนที่ได้มาเพื่อ“ตรวจกรุ๊ปเลือด” จากนั้นนางก็พันวงที่ทำจากวัสดุแปลก ๆ ที่ต้นแขนก่อนที่จะเจาะเข็มที่เชื่อมต่อกับหลอดใสเข้าไปในเนื้อ เลือดในร่างกายของบุคคลนั้นไหลผ่านเข็มเข้าไปในหลอด เมื่อท่อถูกเติมเต็มมากกว่าครึ่งหลอดถูกวางไว้ที่ด้านข้าง จากนั้นนำแถบนั้นออกพร้อมกับเข็ม จากนั้นใช้สำลีก้อนหนึ่งมาปิดรูเลือด จากนั้นคนที่ได้รับการเจาะเลือดก็ถูกบอกให้รอสักครู่เขาดูกระบวนการนี้สองสามครั้งและเริ่มเข้าใจดังนั้นเขาจึงริเริ่มที่จะกล่าวว่า “ข้าจะช่วยเจ้าได้หรือไม่ ? เจ้าไปกินข้าว เลือดที่ข้าดูดข้าจะเอาไว้ด้านนี้ หลังจากกินข้าวเสร็จแล้ว เจ้าสามารถไปตรวจเลือดหรืออะไรก็ได้” หลังจากกล่าวอย่างนี้เขาก็กังวลว่าเฟิงหยูเองจะ
ไม่ไว้ใจเขาและกล่าวเสริมว่า “ข้าทำได้จริง ๆ หากเจ้าไม่เชื่อ ให้ข้าลองดูได้หรื
