ู่ที่นั่นเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของนาง เมื่อใดก็ตามที่นางต้องการได้อะไร นางก็จะไปเอาที่นั่น ในความเป็นจริงนางคว้าสิ่งต่าง ๆ จากในมิติของนางคราวนี้นางปล้นโสมทั้งหมดในร้านขายยาของนางหลังจากรอครู่หนึ่งนางรอให้มันเติมเต็มโดยอัตโนมัติก่อนที่จะออกไปอีก หลังจากคำนวณแล้วมีโสมประมาณ 100 ชิ้น มันถูกวางไว้ในกระเป๋าแล้วส่งมอบให้กับวังหลิน “เอาไปใช้ ! ข้าจะเพิ่มให้อีกครั้ง ชีวิตเป็นสิ่งสำคัญแม้ว่าโสมจะมีค่า แต่เป็นเรื่องปกติในการเผชิญกับชีวิต โปรดจำไว้ว่าแม้ว่ายาและเงินทั้งหมดของห้องโถงสมุนไพรจะหมดไป ชีวิตก็ยังคง
สำคัญที่สุด ตราบใดที่คน ๆ นั้นยังไม่ตาย เราจะช่วยให้พวกเขารอด !ใช้สิ่งเหล่านี้ในตอนนี้ หากมีไม่เพียงพอให้มาเอาเพิ่มที่นี่ได้”ในความจริงแล้วเฟิงหยูเองได้เลือกที่จะพูดสิ่งเหล่านี้อย่างจงใจการใช้โสมจะไม่ทำให้นางแย่ลง สำหรับนาง นางสามารถมีได้มากเท่าที่นางต้องการ จะไม่มีวันสิ้นสุดลง เหตุผลที่นางพูดเช่นนี้อย่างจงใจคือมีคนไม่กี่คนที่มาบริจาคเลือดและกำลังจะออกจากกระโจม นางหวังว่าคนเหล่านี้จะแพร่กระจายคำพูดเกี่ยวกับท่าทางของนางกับทุกคน ก่อนอื่นมันจะนำความหวังมาสู่ผู้ได้รับบาดเจ็บ ประการที่สองมันจะช่วยให้สมาชิกในครอบครัวของผู้บาดเจ็บสงบลง ในช่วงเวลานี้ครอบครัวต้องไม่ก่อให้เกิดความวุ่นวาย เมื่อพวกเขาก่อเรื่องวุ่นวายมันจะควบคุมไม่ได้เจ็ดวันต่อมา…
