วามเป็นจริงใน 20 ปีที่ข้ามีชีวิตอยู่ข้าไม่เคยร้องขอผลประโยชน์ ถ้ามันถูกคำนวณจริง ๆ มันจะเป็นการสูญเสีย ข้าต้องจ่ายค่าชดเชยให้เจ้าเพราะเจ้าพาข้ามา และอนุญาตให้ข้าอาศัยอยู่ในมณฑลจี่อัน นอกจากนี้ยังไม่จำเป็นต้องใช้เงินเพื่อสร้างที่อยู่อาศัย ข้าได้รับประโยชน์จากการมาจากมณฑลจี่อัน ! ”
“พี่หกอย่าพูดเช่นนี้เจ้าค่ะ!”นางรู้สึกดีขึ้นภายใน ไม่จำเป็นต้องแบ่งเงิน ! นั่นเป็นสิ่งที่ดี “มันเป็นแค่ที่อยู่อาศัย ข้าก็รู้สึกว่าคฤหาสน์นี้ว่างเปล่าเกินไป เมื่อพี่หกอาศัยอยู่ที่นี่จะทำให้มันมีบรรยากาศของการอยู่อาศัย ข้าคิดว่าถ้าท่านพี่ต้องการที่จะสร้างคฤหาสน์ของท่านพี่เอง ยังคงมีที่พักอีกมากมายที่เหลืออยู่จากตระกูลเต็ง พวกมันสวยมากและข้าก็เก็บมันไว้ทั้งหมด พี่หกสามารถเลือกได้เจ้าค่ะ”ซวนเทียนเฟิงส่ายหัว“ไม่จำเป็น ข้าไม่ได้มีจิตใจที่จะอยู่ในบ้านของข้าเอง เพียงแค่หาเรือนขนาดเล็กเพื่อใช้ชีวิตในที่ดีที่สุดยิ่งกว่านั้น…” เขารู้สึกอายที่จะพูดว่า “ข้าไม่กลัวว่าเจ้าจะหัวเราะเมื่อข้าพูด แต่ตอนนี้ข้าไม่มีเงินเพื่อสร้างที่อยู่อาศัยของข้าเอง ทุกคนบอกว่าคนที่ไร้ประโยชน์ที่สุดคือบัณฑิต ในบรรดาองค์ชายในราชวงศ์ต้าชุน ข้าเป็นคนจน ถ้าไม่ใช่เพราะเสด็จพ่อและพี่ใหญ่ที่คอยช่วยเหลือ ตำหนักเซียนในเมืองหลวงก็ไม่อาจยั่งยืนได้ ข้าไม่รู้วิธีหาเงิน เงินใด ๆ ที่เข้ามาในมือของข้าจะถูกใช้ไปกับหนังสือหรือจะใช้ในการจ่ายบัณฑิตเพื่อเขียนหนัง
