ถอนหายใจ คฤหาสน์ของตระกูลเต็งถูกทิ้งไว้ข้างหลัง “ต้องบอกว่าตระกูลเต็งรู้วิธีการอยู่อย่างสะดวกสบายจริง ๆ ! คฤหาสน์หลังนี้งดงามยิ่งกว่าคฤหาสน์ของราชสำนักในเมืองหลวง โชคดีที่เฟิงเซียงหรูและองค์ชายหกต่างก็อยู่ที่นี่ไม่อย่างนั้นถ้าข้าอยู่คนเดียวที่นี่ข้าจะรู้สึกว่างเปล่า แม้แต่กับพวกเจ้าอยู่ที่นี่ สนามหญ้าส่วนใหญ่ก็ยังว่างเปล่า แค่คิดเกี่ยวกับมัน มันรู้สึกสิ้นเปลือง”“แม้ว่ามันจะสิ้นเปลืองคุณหนูก็ไม่สามารถพาคนอื่นเข้าไปในคฤหาสน์ได้ขอรับ” บานซูกล่าวอย่างโหดเหี้ยม “คุณหนูสามและองค์ชายหกเป็นคนดี แต่อย่าพาคนนอกคนอื่นเข้ามา มีทางการส่วนกลางเพื่อดูแลกิจการสาธารณะ ที่นี่เป็นที่พักส่วนตัวขอรับ”เฟิงหยูเองพยักหน้า“นั่นเป็นเรื่องปกติ ในสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด เพียงค้นหาบ่าวรับใช้เพิ่มอีก เมื่อมีคนเดินรอบคฤหาสน์มากขึ้นมันจะไม่รู้สึกว่างเปล่า แต่ข้ากลัวว่าข้าจะไม่ได้อยู่ที่นี่นานมาก ! ”นางถอนหายใจ “อย่างมากก็อีก 2 เดือนก่อนที่ข้าจะต้องไปภาคใต้”นางรู้สึกถูกทอดทิ้งเล็กน้อยเพราะเมื่อนางคิดถึงเรื่องนี้ วันเกิดของ
นางจะเข้ามาใกล้ในสองเดือน นางยังจำได้เมื่อนางกำนัลอาวุโสโจวไปเยี่ยมคฤหาสน์เฟิงเมื่อสามปีก่อนเพื่อนำเสนอของขวัญการหมั้นและกล่าวว่า “อดทนอีก 3 ปี” เมื่อระยะเวลา 3 ปีใกล้จะถึงจุดสิ้นสุดนางไม่จำเป็นต้องอดทนกับคฤหาสน์เฟิงเป็นเวลานาน แต่นางก็ไม่สามารถรองานแต่งงานที่จะเกิดขึ้นได้ไม่ใช่ว่านางเกลียดควา
