ระรำชวังได้อย่ำงแน่นอน พี่เจ็ดยังอยู่ในเมืองหลวง เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขำก็จะช่วยเจ้ำออกไป”“พี่ที่หกจะกลับไปเร็วๆ นี้หรือไม่ ? ” นำงจ ำได้ว่ำซวนเทียนเฟิงมำที่นี่ก่อนลงมือ เขำจะต้องรีบกลับไปแน่นอน หลังจำกทั้งหมด
สถำนกำรณ์ในเมืองหลวงไม่มั่นคงมำก ด้วยกองทัพ 30,000 นำยที่ซ่อนตัวอยู่นอกเมือง นำงรู้สึกสบำยใจขึ้นอีกเล็กน้อยอย่ำงไรก็ตำมใครจะรู้ว่ำซวนเทียนเฟิงจะส่ำยหน้ำ”กองทัพจะต้องกลับไปแน่นอน ข้ำจะให้รองแม่ทัพพำทหำรกลับไป ส ำหรับข้ำ… น้องสะใภ้” เขำมองเฟิงหยูเองและกล่ำวควำมคิดที่แท้จริงของเขำทันทีที่พวกเขำเข้ำมำในบ้ำน “ข้ำต้องกำรอยู่ในมณฑลจี่อันเพื่อเป็นอำจำรย์”เฟิงหยูเองตกตะลึงและไม่สำมำรถตอบโต้ได้แม้แต่น้อย“เป็นอำจำรย์หรือเจ้ำคะ ? ท ำไม ? ” แทนที่จะเป็นองค์ชำยที่สง่ำงำม เจ้ำมำที่นี่เพื่อเป็นอำจำรย์หรือ ? ”ซวนเทียนเฟิงพยักหน้ำอย่ำงจริงจังและกล่ำวว่ำ “เมื่อน ำทหำรในภำคตะวันออกเฉียงเหนือมำหลำยปีแล้ว ข้ำก็รู้สึกร ำคำญกับชีวิตแบบนั้นมำนำนแล้ว หำกน้องสะใภ้ไม่ชอบก็ให้ข้ำอยู่ที่นี่ในฐำนะอำจำรย์ เจ้ำไม่รู้เรื่องนี้ แต่นี่คือชีวิตที่ข้ำต้องกำร”“แต่…”เฟิงหยูเองท ำอะไรไม่ถูกเลย “แต่ถ้ำพี่หกอยู่ที่นี่ จะมีทหำรประมำณ 30,000 นำย ? รองแม่ทัพสำมำรถพำพวกเขำกลับไปยังเมืองหลวง แต่จะเกิดอะไรขึ้นหลังจำกนั้น พี่หกไม่กังวลเกี่ยวกับกลุ่มที่ไม่มีผู้น ำหรือ ? ” ทหำร 30,000 นำยนั้นมีจ ำนวนไม่มำก แค่ถูกเก็บไว้นอกเมื
