ทั้งสองแอบเข้าไปข้างในได้อย่างง่ายดายขณะที่คนหนึ่งใช้พลังภายในและอีกคนใช้มิติของนางเพื่อก้าวไปข้างหน้า องครักษ์เงาทั้งสิบคนที่อยู่นอกคฤหาสน์ของผู้พิทักษ์ประจำมณฑลนั้นเหมือนคนโง่พวกเขาไม่ได้สังเกตว่าคนสองคนที่มีชีวิตได้เข้าไปในคฤหาสน์กับคนที่หมดสติแล้วเฟิงหยูเองและบานซูได้จัดกลุ่มใหม่ที่สนามหน้าบ้านขณะที่ทั้งสองกำลังจะหารือกันว่าจะไปทางไหนดี พวกเขาเห็นยาม 2 คนออกมาพร้อมโคมไฟในมือ เมื่อมาถึงบ่อน ้าเล็ก ๆ ที่หน้าบ้าน พวกเขาเริ่มพูด หนึ่งในนั้นชั่งน ้าหนักโลหะเงินที่อยู่ในมือและกล่าวด้วยรอยยิ้ม“วันนี้ท่านฮูหยินให้ 10 เหรียญเงิน”อีกคนหนึ่งมองตาของพวกเขาอย่างอิจฉาอย่างชัดเจน“10เหรียญเงิน! ท่านฮูหยินเป็นคนใจกว้างจริง ๆ แต่เจ้าปรนเปรอนางไปใช่หรือไม่ ? ”คนผู้นั้นพยักหน้า“ใช่”“ถ้าอย่างนั้นพูดแบบนี้10 เหรียญเงินก็ไม่มาก การเดินทางไปที่หอชายงามมีค่าใช้จ่ายมากกว่า 10 เหรียญเงิน นางได้ประโยชน์จากสิ่งนี้”คนผู้นั้นกล่าวว่า“ไม่สามารถพูดแบบนี้ได้ ถึงแม้ว่าท่านฮูหยินจะแก่กว่านี้นิดหน่อย แต่นางก็ดูแลตัวเองได้ดีมาก นอกจากนี้เมื่อปิด
ไฟและหลับตาทุกคนก็เหมือนกันหมด ดูนายท่านสิ ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงมันไม่สำคัญ เราทำเงินได้ด้วยซ ้า ดีแค่ไหน ? ”คู่หูพยักหน้า“มันเป็นเรื่องดีและเพราะเจ้าดูดี ท่านฮูหยินไม่สนใจข้าเลย” หลังจากที่ทั้งสองกล่าวจบก็หัวเราะเล็กน้อย พวกเขาก็ยังคงลาดตระเวนไปอีกทางหนึ่งเฟิงหยูเอ
