าหารก็ถูกยกมาเมื่อเย็นนี้เองที่ผู้คนสามารถกินอิ่มและรู้สึกโล่งใจได้ในที่สุด ผู้คนในลานด้านหน้ากำลังพักผ่อน และในส่วนที่สาม เฟิงเซียงหรูไม่สามารถทนได้อีกต่อไปและเข้านอนก่อน สิ่งนี้ทำให้เฟิงหยูเอง, วังซวน และหวงซวนเป็นคนเดียวที่ตื่น ทั้งสามนั่งข้างนอกและดื่มชา ในเวลาเดียวกันพวกนางพูดเกี่ยวกับตระกูลเต็งของมณฑลจี่อัน“บ่าวรับใช้คนนี้จะออกไปตอนกลางคืนเพื่อตรวจสอบเจ้าค่ะ”วังซวนแนะนำ “ข้าและบานซูจะออกไปข้างนอก และคุณหนูพักผ่อนก่อนเจ้าค่ะ เราสามารถวางแผนได้ในวันพรุ่งนี้”แต่เฟิงหยูเองจะพักได้อย่างไรนางมีพลังงานมากกว่าคนอื่นเล็กน้อย และนางนอนหลับในรถม้า การเพิ่มความจริงที่ว่านางมีบางอย่างในใจของนาง มันจะแปลกถ้านางหลับได้ นางตัดสินใจทันที
“ไปด้วยกันเถิด เพียงแค่ถือเป็นการเดินทางตอนกลางคืนไปยังมณฑลจี่อัน” หลังจากกล่าวแบบนี้ นางมองหวงซวนและเห็นดวงตาที่เต็มไปด้วยความเศร้าโศกของนาง และกล่าวอย่างใจกว้างว่า “หวงซวน เจ้าก็ไปด้วย ! ออกเดินทางกันตอนเที่ยงคืน ไปพักผ่อนกันก่อนเถิด”การตรวจสอบมณฑลจี่อันตอนกลางคืนเป็นการตรวจสอบในเวลากลางคืนก่อนเที่ยงคืนเฟิงหยูเองลุกขึ้นจากเตียงผ่านความไม่พอใจของเฟิงเซียงหรู เฟิงเซียงหรูขยี้ตาของนางและกล่าวอย่างไร้ประโยชน์ “ถ้าข้ารู้ศิลปะการต่อสู้ ข้าจะไปกับพี่รองเจ้าค่ะ” หลังจากกล่าวแบบนี้นางก็นอนลงบนเตียงแล้วหลับไปเฟิงหยูเองยิ้มอย่างขมขื่นในท้ายที่สุดนางยังเป็นเด็ก เด็กอาย
