้าถึงกลายเป็นโจร ? ” นางไม่ได้ถามว่าเขาเป็นทหารหรือไม่ นางใช้น ้าเสียงที่แน่วแน่แทนท่านผู้นำตกตะลึงจากนั้นก็คุกเข่าแล้วกล่าวว่า“ท่านเป็นองค์หญิงจี่อัน ! มีเพียงองค์หญิงจี่อันคนเดียวเท่านั้นที่สามารถมองเห็นตัวตนของเราได้อย่างรวดเร็ว ! ” หลังจากกล่าวอย่างนี้แล้วเขาก็เริ่มคำนับเฟิงหยูเอง “องค์หญิงจี่อัน! ในที่สุดเราก็ได้พบท่าน ! ” ชายร่างสูงและสง่างามก็เริ่มปากน ้าตาและเริ่มคร ่าครวญเฟิงหยูเองขมวดคิ้วเมื่อเห็นสิ่งนี้ในที่สุดเมื่อเสียงร้องไห้เริ่มหยุดนางก็ถามว่า “เจ้าหมายถึงอะไร ในที่สุดเจ้าก็ได้พบข้า เจ้ารอข้าอยู่หรือ ? ”ท่านผู้นำพยักหน้าอย่างแรง“ขอรับ เรากำลังรอองค์หญิง เมื่อไม่นานมานี้สหายได้ยินข่าวว่าองค์หญิงจี่อันกำลังจะออกจากเมืองหลวงหลังจากได้รับข่าวนี้เราก็นับวันรอโดยหวังว่าท่านจะผ่านถนนสายนี้แต่เนื่องจากเป็นเวลาหลายวันแล้วที่ท่านควรผ่านถนนสายนี้ เราคิดว่าท่านได้ไปอีกเส้นทาง ใครจะรู้ว่าองค์หญิงจี่อันจะมาถึงในเวลานี้หากสหายรู้ พวกเขาจะมาแน่นอนขอรับ ! ” เขาประทับใจมากและคำพูดของเขาขาดตรรกะ ไม่ว่าในกรณีใดมันแสดงว่าพวกเขากำลังรอคอยองค์หญิงจี่อันอย่างใจจดใจจ่อ
เฟิงหยูเองหัวเราะ“ตั้งตาคอยการมาถึงของข้าเช่นนี้ เพื่อรักษาอาการเจ็บป่วยของท่านฮูหยินหรือ ? เจ้ายังไม่ได้ตอบคำถามของข้าทำไมเจ้าไม่ทำหน้าที่เป็นทหารที่ดีและทำไมถึงกลายเป็นโจร ? ”ท่านผู้นำกล่าวอย่างรวดเร็ว“องค์หญิงจี่อัน ! การรอ
