คคลที่เราเลือกคือองค์ชายเก้า แต่องค์ชายเก้านั้นอยู่ในเมืองหลวงด้วยสถานะของเราในฐานะทหารหนีทัพ เราจึงไม่กล้าเข้าใกล้เมืองหลวง ต่อมาเราได้ยินมาว่าท่านได้พิชิตเฉียนโจวและยึดครองทหาร100,000 นาย เราสหายถูกกระตุ้นอย่างมาก ! เราหวังว่าจะมีสักวันหนึ่งที่เราจะได้รับตำแหน่งจากองค์ชายเก้า ตอนนี้ก่อนที่องค์ชายเก้าจะเสด็จขึ้นครองบัลลังก์ เก้าเราเห็นการมาถึงขององค์หญิง ข้าก็เหมือนกัน เราทุกคนรู้ว่าท่านและองค์ชายเก้ามีจิตใจเดียวกัน ถ้าเราทำงานให้กับองค์หญิง นั่นจะเป็นเช่นเดียวกับที่ทำงานให้กับองค์ชายเก้า และเพื่อราชวงศ์ต้าชุน ! ”“ใช่ขอรับ! ทำงานให้กับองค์หญิง ! ทำงานให้กับองค์ชายเก้า !ทำงานให้กับราชวงศ์ต้าชุน ! ” เสียงตะโกนเหล่านี้มาจากสนามและสะท้อนไปทั่วที่พักบนภูเขา มันอาจพิจารณาได้กว้างขวาง และแม้แต่เส้นทางผ่านภูเขาก็สามารถได้ยินเสียงสะท้อนได้ ผู้คนในบ้านเริ่มพูดคุยกับเฟิงหยูเอง “องค์หญิงจี่อัน อย่าดูถูกพวกเรา แม้ว่าเราจะเป็นโจร แต่เราก็ไม่เคยขโมยของของพลเมือง ท่านผู้นำบอกว่าเราควรขโมยจากขุนนางและพ่อค้าเท่านั้น นอกจากนี้พวกเขาต้องเป็นขุนนางที่ทุจริตและพ่อค้าไร้ยางอายขอรับ”
“ใช่ขอรับ! เราขโมยไปจากตระกูลหลู่ซึ่งจะเป็นเสนาบดีฝ่ายซ้ายคนปัจจุบัน เราได้แย่งชิงสิ่งของจำนวนหนึ่งของพวกเขา” คนผู้นั้นกล่าวด้วยความภาคภูมิใจอย่างยิ่ง “ท่านผู้นำกล่าวว่าเสนาบดีฝ่ายซ้ายเป็นคนไม่ดี เราวางแผนล่วงหน้าเกี่ยวกับจำ
