วามกลัว ผู้หญิงคนนี้ทำร้ายผู้คนโดยไม่มีการเตือนใด ๆ และนางได้โจมตีอย่างดุดัน คนกลุ่มนี้คือใครกันแน่ ?“บดขยี้เจ้าให้เละเป็นโจ้กงั้นรึ! ” หวงซวนมองดูชายผู้มีหนวดเคราด้วยการดูถูกเหยียดหยาม “เจ้าต้องการเป็นโจรแต่มีทักษะเพียงเล็กน้อยแค่นี้ ? อย่าคิดว่าเจ้าจะทำให้ผู้คนแตกตื่นเพราะเจ้าน่า
เกลียด ใครไม่รู้วิธีโบยอย่างรุนแรง ? เจ้าไม่มีพลังภายในเลยแม้แต่น้อย ย่าผู้นี้สามารถจัดการพวกเจ้านับร้อยคนได้” นางไม่ได้พูดเกินจริงไปแม้แต่น้อย ความล้มเหลวประเภทนี้จะไม่เป็นปัญหาเฟิงหยูเองหยุดให้ความสนใจกับคนทั้งหกและให้คำแนะนำกับองครักษ์เงาเพื่อจับตาดูพวกเขา เนื่องจากพวกเขายังคงคุกเข่าใกล้ทางเข้าเรือน จากนั้นนางก็ไปตรวจอาการบาดเจ็บของหญิงชราหญิงชราทรุดตัวลงอยู่ใต้ต้นไม้และมีอาการไอเป็นเลือดนางหมดสติไปแล้ว เฟิงหยูเองเดินไปตรวจดูชีพจรของนาง จากนั้นนางจับดูหน้าอกที่หญิงชราถูกเตะ และตัดสินว่าไม่มีกระดูกหักซึ่งทำให้นางถอนหายใจด้วยความโล่งอก อย่างไรก็ตามนางยังไม่สามารถระบุได้ว่ามีความเสียหายต่ออวัยวะภายในหรือไม่ หลังจากคนแก่ตัวขึ้นอวัยวะภายในก็จะเปราะบางอย่างยิ่ง นางไม่สามารถรับประกันได้ว่ายาจีนจะช่วยหญิงชราได้อย่างแน่นอน อย่างน้อยที่สุดก็จะไม่มีผลทันทีนางคิดสักพักก็กลับไปที่รถม้าของนางเฟิงเซียงหรูออกมาจากรถม้าและมองดูด้วยความกระตือรือร้น เมื่อเฟิงงหยูเองอยู่คนเดียวในรถม้า นางหยิบชุดยาที่นางเก็บไว้ในรถม้าแล้ว
