ะนอนในรถม้าตอนกลางคืนและเดินทางต่อเมื่อตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้นในวันนี้พวกเขามาถึงหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง วังซวนถามหยูเอง“คุณหนู เราจะหาบ้านชาวนาและขอนอนในคืนนี้เจ้าค่ะ เงื่อนไขในหมู่บ้านมีข้อจำกัด แต่ข้าคิดว่าการอาบน ้าและเช็ดทำความสะอาดควรเป็นเรื่องปกติ”เฟิงหยูเองยกผ้าม่านเพื่อมองออกไปข้างนอกอย่างไรก็ตามนางไม่ได้มองโลกในแง่ดีเกินไป “หมู่บ้านนี้ยากจนเกินไป” ที่นั่นมีมากที่สุด 20 ครัวเรือน และพวกเขาทั้งหมดสร้างบ้านหลังที่ดีที่สุดมี 2ห้อง แม้ว่าพวกเขาจะยืม บ้านจะรับคนจำนวนมากได้อย่างไร ?
วังซวนมองไปสักพักหนึ่งและรู้สึกว่าคำแนะนำก่อนหน้านี้ของนางอาจเป็นไปไม่ได้ นางกล่าวอย่างไร้จุดหมายเท่านั้น “ดูเหมือนว่าคืนนี้จะต้องนอนในรถม้าอีกครั้ง เป็นเรื่องดีสำหรับบ่าวรับใช้ของเราแต่คุณหนูและคุณหนูสามจะต้องทนทุกข์ทรมาน”เฟิงหยูเองโบกมือ“ไม่มีอะไรจะทำ คิดถึงตอนที่เราไปต่อสู้ในเฉียนโจว สภาพแย่กว่าตอนนี้”เฟิงเซียงหรูยังกล่าวอีกว่า“ใช่ ข้าไม่ได้บอบบางขนาดนั้น ข้าสามารถอดทนต่อความยากลำบากได้” ตามจริงแล้วนางรู้สึกมีความสุขมากที่ได้มากับพี่รองของนาง ไม่ว่านางจะอยู่ในสถานที่ใดหรืออยู่กี่วัน นางก็ไม่สนใจวังซวนผงกศีรษะและไม่ได้พูดอะไรอีกนางเรียกรถม้าให้หยุดแล้วพาหวงซวนไปดูรอบ ๆ เมื่อนางกลับมา นางรายงานเฟิงหยูเองว่า“คุณหนู, งั้นเรามาหยุดตรงกลางหมู่บ้าน วังหลินจะไปทักทายครอบครัวสักสองสามครอบครัว พวกเขาไม่มีที
