ะกล่าวอย่างช่วยไม่ได้ “คุณหนู เจ้าต้องระวัง ด้วยรถ
ม้าจำนวนมาก มีแนวโน้มว่าพวกมันจะตกเป็นเป้าหมายของโจรเหล่านั้น ถนนที่นี้ไม่ปลอดภัย!””ท่านแม่”หญิงสาวดึงที่หญิงชรา “มันดึกแล้ว กลับเข้าไปข้างในกันเถิด” ขณะที่นางกล่าว นางดึงหญิงชราและเด็กชายกลับเข้าไปในห้อง ในขณะเดียวกันนางก็กล่าวกับเฟิงหยูเองว่า “ขอโทษด้วยเราไม่สามารถช่วยเจ้าได้ ดูแลตัวเองด้วย” หลังจากพูดอย่างนี้ทั้งสามก็กลับเข้าไปในห้องวังซวนมองดูพวกนางอย่างเร่งรีบปิดประตูอย่างรวดเร็วและยื่นมือออกมากล่าวว่า “ดูเหมือนว่าเราจะไม่สามารถยืมเตาของพวกเขาได้ แม้แต่ฟืนก็หายาก มีอะไรให้เราใช้บ้าง”เฟิงหยูเองยิ้มอย่างขมขื่น“ลืมมันไปเถิด ไปเก็บฟืนของเราเองแค่ทำอะไรก็ได้ที่เรามีอยู่ในรถ เราจะทำมันและกินอาหารดี ๆ เมื่อเราไปถึงฮายโจว”หวงซวนกล่าว“นั่นคือทั้งหมดที่เราทำได้ ! คุณหนูไม่ต้องกังวลเรายังมีแพนเค้กลูกเดือยที่เราซื้อจากร้านเล็ก ๆ ข้าจะเข้าไปในภูเขาเพื่อดูว่ามีไก่ฟ้าหรือไม่ น ้าแกงไก่ฟ้าเข้ากันได้ดีกับแพนเค้กชาวบ้านกลัวโจร แต่เราไม่กลัว”เฟิงหยูเองพยักหน้า“เอาเลย ! พาองครักษ์เงาไปด้วย นำฟืนกลับมาอีก เราจะต้องใช้มันข้ามคืน” หลังจากพูดแบบนี้นางหันกลับไปที่รถม้า มีอาหารมากมายในมิติของนาง และนางก็เติมอาหาร
ในรถม้าไปพร้อมกัน นางจะเพิ่มอีกคืนนี้ ไหล่หมูคงไม่สะดวกที่จะกินแต่ขนมปังและสิ่งต่าง ๆ ที่จะช่วยระงับความหิวแต่เมื่อนางหันกลับมานางก็สังเกตเห็