ฟิงหยูเอง วังหลินกล่าวเสียงดัง “ยายแก่ มันไม่เป็นไรถ้าเจ้าพูดไม่ดี และมีเจตนาไม่ดี แต่ทำไมเจ้าต้องแอบอ้างชื่อองค์ชายเก้า ? เจ้ากล้าที่จะแสร้งเป็นหนึ่งในคนของตำหนักหยูเช่นั้นหรือ ? เจ้าบ้าหรือเปล่า ? ”ยายอ้วนรีบวิ่งไปกล่าว“เจ้านั้นแหละเป็นคนบ้า!”วังหลินต้องการตอบอีกครั้งอย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองเป็นคนแรกที่กล่าวถามยาย “ตั้งแต่เจ้าบอกว่าเจ้าเป็นหนึ่งในคนขององค์ชายเก้ากลุ่มของเจ้าอยู่ที่ไหน ข้าเห็นว่าเจ้าไม่ได้มุ่งไปทางเมืองหลวง”ในขณะที่นางพูดนางมองไปที่รถม้าด้านหลังแล้วถามว่า “มีคนในรถม้า” นางเห็นว่ารถม้ากำลังเคลื่อนไหว และเห็นได้ชัดว่ามีคนกำลังดิ้นรนอยู่ข้างใน”มันไม่ใช่เรื่องของเจ้า! ” ยายเงยหน้าขึ้นมอง “ไม่แม้แต่จะพิจารณาสถานะของเจ้าเอง เจ้ากล้าที่จะสอบถามเรื่องกิจการขององค์ชายเก้าเช่นนั้นหรือ ? เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใคร ? ”เฟิงหยูเองยิ้ม“ข้าเป็นใคร ถ้าข้าบอกออกไป ข้าเกรงว่าเจ้าจะตายเพราะความกลัว ข้าไม่ได้ตั้งใจที่จะเถียงกับเจ้า แต่เมื่อเจ้าพูดชื่อองค์ชายเก้า ถ้าข้าไม่ทำอะไรเลยมันจะไม่เหมาะสมจริง ๆ ”“หืม? ” ยายงงงวย “ที่เจ้าพูด หมายความเช่นไร ? ”
“มันเป็นอย่างที่ข้ากล่าว”เฟิงหยูเองยืนขึ้นแล้วเดินไปข้างหน้าทันใดนั้นหยุดนางมองไปที่คนในกลุ่มของนาง เป็นหมอจากห้องโถงสมุนไพรที่อายุน้อยกว่า 20 ปี ก่อนออกเดินทางทุกคนเตรียมการหลายอย่าง และคนผู้นั้นสวมเสื้อผ้าที่ดีมาก เขาแต่งตัวเหมือนเป็นบุตรชายของ
