เมื่อมองเข้าไปด้านในมีผู้หญิง 7 – 8 คนแออัดอยู่ในนั้น ผมทุกคนกระเซอะกระเซิง และใบหน้าของพวกนางผอมและซีด เสื้อผ้าของพวกนางถูกฉีกขาด เมื่อม่านถูกเปิดออกเด็ก ๆ ต่างก็ขดตัวเป็นลูกบอลด้วยความกลัวขณะที่พวกนางจ้องตานางด้วยความกลัว นอกจากนี้ยังมีคนที่กล้าหาญที่ยืนขึ้นแล้วเคาะรถม้า มันเป็นเพียงแค่การมัดมือและมัดเท้าของพวกนาง และมีผ้าอุดปากของพวกนาง ดังนั้นพวกนางจึงไม่สามารถออกแรงมาก ตอนนี้พวกนางเห็นเฟิงหยูเองวังซวนและหวงซวนติดตามนางไปและพวกนางก็ทำตามความตั้งใจของเฟิงหยูเอง ด้านหลังวังหลินนำหมอไปที่รถม้าอีกคันเพื่อช่วยเหลือเด็กผู้หญิงที่อยู่ด้านหลัง เมื่อเท้าของพวกนางแตะพื้น บางคนก็พยายามหลบหนีทันที องครักษ์เงาเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วและหยุดพวกนาง จากนั้นพวกเขาล้อมเป็นวงกลมเพื่อหยุดพวกนางไม่ให้วิ่งหนีด้วยผ้าที่ถูกยัดเข้าไปในปากของพวกนางเด็กสาวบางคนก็เริ่มร้องไห้ มีคนหนึ่งถามด้วยความงุนงงที่น่ากลัว “เจ้าทุกคนเป็นพวก
เดียวกันหรือ ? ทำไมถึงช่วยพวกเรา แต่ไม่ปล่อยเราไป ? เราอยากกลับบ้าน เราเป็นเด็กสาวทุกคนจากครอบครัวที่ดี และเราถูกลักพาตัวโดยหญิงชราคนนั้น ! ”“นังบ้า! ” ยายได้กลายเป็นกังวล เด็กผู้หญิงที่นางใช้ความพยายามอย่างมากในการค้นพบนั้นถูกปล่อยออกมา แม้ว่านางจะไม่ตายที่นี่ในวันนี้ นางก็จะถูกเจ้านายของนางฆ่าตายแน่นอนหลังจากที่นางกลับไป ! นางชี้ไปที่เด็กผู้หญิงด้วยความโกรธแค้น และเริ่มด่า“บุตรสา
