“ไม่เชิงให้อภัยเสียทีเดียวมันจะถูกมองว่ำเป็นเด็กที่ก่อเรื่องวุ่นวำยไปทั่ว” จริง ๆ แล้วเฟิงเฟินไดนั้นยังเด็กเกินไปในสำยตำของเฟิงหยูเอง เมื่อก่อนนำงมีอำยุเพียง 10 ปี และตอนนี้นำงอำยุ 13 ปีนำงอยู่ในโลกที่นำงคุ้นเคย นำงจะไม่มีอะไรมำกไปกว่ำนักเรียนชั้น ป.5 หรือ ป.6 ในชีวิตก่อนหน้ำของนำง นำงมีชีวิตอยู่จนถึงอำยุ 26และนำงมีอำยุเพิ่มในปีที่ผ่ำนมำจำกชีวิตนี้ กำรที่จะโต้เถียงกับเด็กเล็ก ๆ ก็เหมือนลดตัวลงมำ แต่นำงก็ไม่ต้องกังวล “ข้ำกลัวว่ำเด็กคนนั้นจะโตเร็วเกินไป ใช้ชีวิตทั้งชีวิตของนำงด้วยนิสัยแบบเดียวกับที่นำงมีตอนอำยุ 10 ขวบ มันจะไม่ใช่ข้ำที่มีชีวิตที่น่ำเศร้ำ มันจะเป็นนำง”เฟิงหยูเองบีบมือเฟิงเซียงหรูใครจะรู้ว่ำอำรมณ์มำจำกไหนในขณะที่นำงจ ำได้เมื่อนำงกลับมำจำกทำงตะวันตกเฉียงเหนือสู่เมืองหลวง เมื่อนำงเพิ่งกลับไปที่คฤหำสน์เฟิง เฟิงเซียงหรูและเฟิงเฟินไดได้ไปที่เรือนศจีเล็ก ๆ เฟิงเซียงหรูมำเยี่ยมด้วยควำมตั้งใจดีในขณะที่อีกคนมำสร้ำงปัญหำพร้อมกับเจตนำไม่ดี ในเวลำนั้นนำงเกลียดเด็กคนนั้น นำงยังเกลียดคฤหำสน์เฟิงเต็มหัวใจของนำง นำงมีควำมร ำคำญและควำมเกลียดชังของเจ้ำของดั้งเดิมของร่ำงกำย กำรปฏิบัติต่อผู้คนของพวกเขำก็รุนแรงเช่นกัน เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ตอนนี้ควำมโกรธตอนที่เฟิงเฟินไดอำยุ 10 ขวบก็เหมือนกับกำรรังแกเด็กเล็ก ๆ
“เจ้ำใกล้จะถึงวัยปักปิ่น”นำงกล่ำวกับเฟิงเซียงหรูว่ำ “ตำมควำมเป็นจริงแล้วข้ำเห็นแล้ว
