”“เช่นนั้นก็กำจัดพวกเขาออกไป”เฟิงหยูเองกล่าวอย่างเย็นชา“ในอดีตข้าตัดความสัมพันธ์กับคฤหาสน์เหยาและเซียงหรู แต่นั่นก็เป็นแค่การแสดงเพื่อให้ทุกคนได้เห็น เป้าหมายคือการปกป้องพวกเขา แต่เมื่อข้าตัดความสัมพันธ์กับเหยาซื่อ มันคือเรื่องจริง” นางไม่ได้พูดอะไรอีก ในเรื่องที่เกี่ยวกับมารดา นอกจากใบหน้าที่เหมือนกันมารดาของนางในชีวิตก่อนหน้านี้ ไม่มีอะไรอื่นที่ทำให้นางรู้สึกซาบซึ้ง แต่เมื่อมองดูใบหน้านั้นมากเกินไปก็ทำให้นางรู้สึกเบื่อหน่าย ถ้านี่เป็นมารดาของนางจากชีวิตก่อนหน้านี้ นางคงไม่ทำเช่นนี้แน่ ๆ “จงพิจารณาเพิ่มเติมเกี่ยวกับเฟิงจินหยวนอีกเล็กน้อย”เฟิงหยูเองนึกถึงบางสิ่งบางอย่าง “ครั้งล่าสุดที่ข้าพบจาวเหลียน เขาเลี้ยงเฟิงจินหยวนโดยเฉพาะ อีกส่วนหนึ่งของแผนที่ขุมทรัพย์ของเฉียนโจวถูกสงสัยว่าอยู่ในมือของเฟิงจินหยวน เหตุผลที่เขาย้ายไปอยู่ข้างบ้านของตระกูลเฟิงก็เพื่อให้องครักษ์เงาของเขาทำงานง่ายขึ้นในการค้นบ้าน อย่างไรก็ตามไม่พบอะไรเลย เขาบอกว่าถ้าเราต้องการสมบัตินั้น เราต้องได้รับความจริงจากเฟิงจินหยวน ข้าคิดว่าเนื่องจากเรามีส่วนหนึ่ง ถ้าเฟิงจินหยวนมีส่วนเดียวจริง ๆ มันจะต้องไม่สูญเปล่า ด้วยสองส่วนในมือเราควรจะสามารถค้นหาสถานที่คร่าวๆ ได้ เจ้าว่าอย่างไร ? ”
ซวนเทียนหมิงหัวเราะ“เห็นแก่เงิน” จากนั้นเขาก็บีบจมูกเล็ก ๆของนาง “เอาล่ะ ในเมื่อเขามีแผนที่ เราจะให้เขามีชีวิตอยู่”ในขณะที่ทั้งสองพูดกันเสีย