ิงหยูเองก็เริ่มสั่งให้แพทย์ “ใช้กรรไกรตัดเสื้อผ้าแล้วถอดออก ไม่ว่ามันจะหนาวแค่ไหนให้ถอดออกก่อน” หลังจากพูดอย่างนี้นางไม่ได้สนใจเรื่องนี้ต่อไป นางหันกลับมาเผชิญหน้ากับเฮกานและซีเฟิงโดยกล่าวว่า “หากมีเวลายอมรับความผิดและร้องไห้คร ่าครวญ มันจะเป็นการดีกว่าถ้าเจ้าคิดว่าจะช่วยพวกเขาอย่างไรและจะรักษาชีวิตของสหายเหล่านี้ได้อย่างไร ! ”ตาของเฮกานเป็นประกายขึ้นมา“จะช่วยพวกเขาให้รอดชีวิตได้หรือไม่ขอรับ ? ”เฟิงหยูเองไม่ตอบแต่เพียงกล่าวว่า “ข้าจะทำให้ดีที่สุด” จากนั้นนางก็เงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อยแล้วตะโกน “บานซู ! ออกมา!” เมื่อคำเหล่านี้ออกมา เงาดำปรากฏขึ้นในภาพพร่ามัวขณะที่บานซูออกมา
จากนั้นนางก็กล่าวว่า “รีบกลับไปที่เมืองหลวงทันทีแล้วพาท่านปู่มาที่นี่ เร็ว ! ”บานซูรู้ว่าสถานการณ์นั้นเร่งด่วนและหายไปทันทีซวนเทียนหมิงก็ก้าวไปข้างหน้าแล้วตบไหล่นางเงียบๆ กล่าวว่า“อย่าตกใจ การรักษาความสงบของเจ้าเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ข้าไม่สามารถให้ความช่วยเหลือใด ๆ แก่เจ้าในการช่วยชีวิตพวกเขา แต่ด้วยสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ สิ่งที่อยู่ในกองกำลังหลักก็จะไม่ดีเช่นกัน ข้าต้องไปที่นั่น มันดีถ้าเจ้าอยู่ที่นี่”นางพยักหน้า“อย่ากังวล สิ่งที่เหลืออยู่คือการรักษา ข้าสามารถจัดการ เมื่อท่านปู่มาถึงที่นี่ ข้าจะมีผู้ช่วย และทุกสิ่งจะง่ายขึ้นในการจัดการ แน่นอนข้าจะรักษาชีวิตของทหารเหล่านี้ สำหรับพวกเขา”นางชี้ไปที่ซีเฟิง “แม้ว่าเขาจะทำผิ
