ตอนที่820 อย่าลืมเกี่ยวกับของปลอบขวัญองค์หญิงซวนเทียนโมไม่ได้กลับมาที่เมืองหลวงสองสามปีเมื่อกลับมาเขาก็ถูกตี แต่มันก็เป็นพลเมืองที่ตีเขา แต่เขารู้ว่าเขาไม่สามารถตอบโต้กลับได้ในเวลานี้ เนื่องจากเฟิงหยูเองปิดร้านห้องโถงสมุนไพร พวกเขาจึงโกรธ ถ้าเขาจะลงมือต่อสู้กับพลเมืองในเวลานี้ มันอาจทำให้เกิดความวุ่นวายมากขึ้น นั่นไม่ใช่เรื่องที่เขาสามารถแก้ไขได้อย่างง่ายดายเขานั่งบนหลังม้าแล้วหลบไปมาอย่างไรก็ตามมีพลเมืองมากเกินไป สิ่งที่พวกเขาปามาก็แตกต่างกันมาก มีหญิงชราที่ถอดผ้ารัดเท้า ทหารองครักษ์ได้ลดการจับศีรษะของเขาในขณะที่กำลังก้มตัวอยู่บนพื้นดิน เขารีบกระโดดออกจากม้าของเขา และพยายามซ่อนหลังม้า แม้กระนั้นม้าก็กลัวคนและยกขาเกือบเหยียบเขาจนตาย
ซวนเทียนโมเกือบกระอักเป็นเลือดมองออกไป เขาเห็นว่ากลุ่มของเฟิงหยูเองยืนขึ้นแล้ว พวกนางยืนอยู่ข้าง ๆ และไม่ไกลเกินไป แม้กระนั้นพวกนางก็ไม่เป็นไร สิ่งที่พลเมืองปานั้นไม่ได้สัมผัสพวกนางในที่สุดซวนเทียนโมรู้สึกหงุดหงิดและยืนอยู่ที่ฝั่งของเฟิงหยูเอง มันเกิดขึ้นเพียงว่าผักกาดหอมที่ถูกโยน ซวนเทียนโมมองดูโดยไม่รู้ตัวแล้วหลบไปด้านหลังเฟิงหยูเอง ในเวลานี้เฟิงหยูเองเห็นซูจิงหยวนวิ่งมาจากอีกฟากหนึ่งของถนน นางยิ้มเยาะและไม่หลบหลีกให้ผักกาดหอมตบหน้านางเมื่อซูจิงหยวนมาถึงเขาเห็นองค์ชายแปดหลบอยู่ด้านหลังเฟิงหยูเองหัวผักกาดโดนหัวของเฟิงหยูเอง ปิ่นหยกของนางหักและนางดูท่าท
