างสิ่งของที่นางคิดว่าเฟิงหยูเองอาจใช้ลงในหีบ สิ่งต่าง ๆ เช่น กาน ้าชา ถ้วยชา และสิ่งที่ดูดีจะถูกวางไว้ข้างใน เกือบครึ่งหนึ่งของที่เก็บของถูกวางไว้ข้างในสุดท้ายมีหีบทั้งหมด 11 ใบ ภาพนี้ทำให้เหยาซวนตกใจ หลังจากให้คำปรึกษาอย่างมาก ฉินซื่อก็เชื่อมั่นว่าจะลดจำนวนลงในที่สุด แต่ก็ยังมีอีก 5 หีบที่นางรู้สึกว่าจำเป็นต้องนำมาด้วยเหมียวซื่อเดินเข้าไปในครัวเพื่อทำขนมอบและไม่ได้ออกมาเป็นเวลานานเมื่อซูซื่อเข้าไปในครัวเพื่อดู นางพบว่าเหมียวซื่อทำขนมอบพอที่จะเปิดร้านขนมได้ แต่นางก็มีความสุขด้วยบอกกับเหมียวซื่อ “นี่ถูกต้องแล้ว เจ้าควรทำเพิ่ม พวกเขาจะต้องใช้เวลาครึ่งเดือนบนท้องถนน อาเองของเราจะต้องไม่ประสบความลำบากใด ๆ”เหยาจิงจุนมาดูและยิ้ม “พวกมันจะจบลงด้วยการเสียหรือไม่”“เจ้าจะเข้าใจอะไร”ซูซื่อผลักเขาออกไป “กลางฤดูหนาว มันจะเสียได้อย่างไร ? นอกจากนี้ยังสามารถโยนทิ้งได้ถ้ามันเสีย หากทำน้อยไป จะทำอย่างไร เจ้าไม่เข้าใจเรื่องของผู้หญิง ดังนั้นอย่าเข้ามายุ่ง”คนในตระกูลเหยาแสดงให้เห็นว่าพวกเขาไม่มีอำนาจต่อต้านสิ่งนี้พวกเขาแค่ดูหีบที่เตรียมไว้และคำนวณอย่างเงียบ ๆ หลานสาวของพวกเขาต้องมีรถม้ากี่คันที่จะเก็บข้าวของทั้งหมดนี้ ?ด้านของตระกูลเหยานั้นมีชีวิตชีวาอย่างมากในเวลานี้เฟิงหยูเองกำลังลากเฟิงเซียงหรูไปรอบ ๆ ถนนเพื่อซื้อสิ่งต่าง ๆ ที่จำเป็นต้อง
ซื้อ ขณะที่พวกนางกำลังจะไปที่ร้านขายขนม พวกเขาบังเอิญไปพบองค
