จะถูกปล้นได้อย่างไร ? ”“วันนั้นในราชสำนักพวกเขาไม่ได้บอกว่าพวกเขาสูญเสียเงินในจำนวนที่สอดคล้องกับจำนวนเงินในตั๋วแลกเงินของเราหรือร้านแลกเงินมีรายการอื่น ๆ เงินจำนวนเล็กน้อยของเรานั้นไม่เพียงพอที่จะทำให้ร้านแลกเงินหมดได้ มันจะทำให้เกิดความวุ่นวายกับคนอื่น ๆ ที่ถอนเงินของพวกเขา”“เจ้าเชื่อทุกสิ่งที่เขาพูดหรือไม่? ข้าไม่รู้ว่าคฤหาสน์ของเจ้าเป็นอย่างไร แต่ข้าจะเปิดเผยความจริงให้เจ้าเห็น คลังของคฤหาสน์ของเราว่างเปล่าแล้ว ไม่เหลือแม้แต่เส้นผมสักเส้น”“คฤหาสน์ของข้าเหมือนกัน”“ของข้าก็เหมือนกัน”“นั้นก็ไม่พอหรือ! พวกเราทุกคนถูกปล้น มันคืออะไรเฉพาะร้านแลกเงินที่ได้รับการยกเว้นและไม่ว่างเปล่า ? มีขโมยเช่นนี้หรือไม่ ? ”
“เจ้าหมายถึง…”“หืมหัวหน้าของร้านแลกเงินเซิงหยวนเป็นญาติของท่านผู้หญิงหลี่…”คำพูดเหล่านี้ทำให้ทุกคนชัดเจนยิ่งขึ้นมีบางคนที่ไม่สามารถทนนั่งนิ่งๆ ได้อีก พวกนางลุกขึ้นยืนและกล่าวคำอำลา พวกนางกำลังเตรียมตัวกลับบ้านเพื่อวิเคราะห์สถานการณ์กับสามีอย่างเหมาะสม เมื่อมีคนริเริ่ม คนอื่น ๆ ก็ลุกขึ้นยืน แม้ว่าพวกนางไม่เต็มใจที่จะออกจากคฤหาสน์ของจาวเหลียน แต่พวกนางรู้สึกว่าการวิเคราะห์ในวันนี้ยิ่งน่าตกใจยิ่งขึ้นดังนั้นพวกนางจึงรีบกลับบ้าน และทิ้งโต๊ะอาหารที่ยังกินไม่หมดจาวเหลียนโบกมือและบ่าวคนรับใช้“เอาออกไป ! ” ริมฝีปากของเขาขดตัวเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ในขณะที่เขาคิดกับตัวเอง สาวน้อยข้าได้ช่วยเจ้
