ะเพื่อเป็นการสร้างความประทับใจให้กับองค์หญิงหวู่หยาง อนุและบุตรสาวของอนุที่ได้รับเทียบเชิญก็กระตือรือร้น โดยไม่ลังเลเลยพวกนางโยนตั๋วแลกเงินมูลค่า 1,000 เหรียญเงิน การบริจาคตั๋วแลกเงินก็ยังไม่เพียงพอเพราะพวกนางแสดงความสนับสนุนต่อราชวงศ์ต้าชุนด้วยน ้าตา การถอดเครื่องประดับบนหัวที่พวกนางสวม พวกนางโยนพวกมันทั้งหมดลงในหีบที่จัดทำโดยกลุ่มของซวนเทียนเก้อบรรดาฮูหยินคุณหนู อนุและบุตรสาวของอนุที่มาถึงตำหนักเหวินซวนมักไม่มีโอกาสปรากฏตัว และนำสิ่งที่ดีที่สุดมาให้ ปิ่นเก่า ๆ ที่ถูกส่งมอบออกไปนั้นมีมูลค่าไม่กี่พันเหรียญเงิน และพวกนางก็บริจาคได้อย่างง่ายดายโดยที่พวกนางไม่กระพริบตา มีแม้กระทั่งอนุบางคนที่แนะนำบุตรสาวของพวกนางที่กังวลเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ “สิ่งที่ควรได้รับการบริจาคต้องได้รับการบริจาค ท่านพ่อของเจ้ารักเรา
หลังจากเรากลับไปที่คฤหาสน์ ท่านพ่อก็จะซื้อใหม่ให้เรา มีโอกาสน้อยมากที่จะได้พบองค์หญิงหวู่หยาง และเราจะไม่มีโอกาสเข้ามาในพระราชวังสำหรับงานเลี้ยงวันหยุด”มันก็เป็นเรื่องบังเอิญขณะที่ด้านนี้พูดจบซวนเทียนเก้ออาจได้ยินเสียงพูดจากอีกด้านหนึ่งไปจนถึงบุตรสาวของอนุที่บริจาค 5,000เหรียญเงิน “คุณหนูผู้นี้ ข้าไม่ค่อยเห็นในเมืองมากนัก ในอนาคตเจ้าควรออกมาเดินเล่นรอบ ๆ เราพึ่งรู้จักกันในวันนี้ ดังนั้นมาพูดคุยองค์หญิงผู้นี้ให้มากขึ้น ! ”เมื่อคำเหล่านี้ออกมาผู้ที่มีทัศนคติที่เหมาะสมและมองอย่างบ้าคลั่
