งแม่ทัพที่นั่นเป็นเวลานานไม่ใช่แผนการที่ดี”ซวนเทียนเก้อไม่เข้าใจสิ่งเหล่านี้และนางมองที่เฟิงหยูเองเฟิงหยูเองวิเคราะห์ “เมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้น พี่เจ็ดไม่ควรเดินทางไปทางตะวันออกอย่างรวดเร็ว แต่มีความเป็นไปได้ที่องค์ชายแปดจะใช้อุบายบางอย่างเพื่อเริ่มการต่อสู้ในภาคตะวันออก ไม่สามารถปฏิเสธเมืองหลวงได้นั่นเป็นเหตุผลที่ควรบอกว่าการที่เราออกจากเมืองหลวงนั้นเป็นแผนการที่มีความเสี่ยงเช่นกัน มันเป็นการแข่งขันเพื่อดูว่าใครโชคดี! ตอนนี้องค์ชายแปดได้มอบสิทธิของเขาในการบังคับบัญชากองกำลัง แม้ว่าพระองค์ต้องการที่จะสร้างปัญหา มันก็จะเป็นเรื่องยาก”เหรินซีเฟิงได้ยินนางกล่าวอย่างนี้และรู้สึกว่ามันสมเหตุสมผลหากองค์ชายที่ไม่มีสิทธิ์ควบคุมกองทหารต้องการสร้างปัญหา มันจะยากมาก แม้ว่าเขาจะอยู่ในเมืองหลวง และแม้ว่าเขาจะได้รับคำสั่งจากทหารองครักษ์ก็ตาม ก็ยังมีประเด็นไม่มากนัก ท้ายที่สุดแม้ว่าองค์ชายเจ็ดจะออกจากเมืองหลวง แต่เมืองหลวงก็ยังมีองค์ชายใหญ่ และองค์ชายรอง นอกจากนี้ยังมีเจ้าเมืองและกองทัพปกป้องเมืองหลวงนั่นคือทั้งหมดที่เป็นขององค์ชายเจ็ดกลุ่มรู้สึกสบายใจมากขึ้นจากการวิเคราะห์นี้และหันหัวข้อกลับไปที่เฟิงหยูเองที่จะทิ้งสหายเหล่านี้ไว้เฟิงหยูเองปลอบพวกนางโดยกล่าวว่า“ข้าจะไปที่มณฑลจี่อันเพื่อพัฒนามันขึ้นมาและใช้ชีวิตที่ดี ตรงนั้นข้าเป็นผู้ปกครอง ! เจ้า
ควรรู้สึกมีความสุขกับข้า เมื่อข้าสร้างมันขึ้นมา พวกเจ้า
