“ขอบคุณมากขอรับ”เฮกานและซีเฟิงได้ยอมรับเฟิงหยูเองมาเป็นอาจารย์ของพวกเขามานานแล้ว วางตั๋วแลกเงินลงในกระเป๋าของพวกเขา พวกเขาน ้าตารื้นขึ้นมา ซีเฟิงเช็ดน ้าตาและกล่าวว่า “ก่อนปีใหม่ครอบครัวส่งจดหมายถึงจุดสื่อสารในเมืองหลวง พวกเขาบอกว่าน้องชายของข้าจะแต่งงาน และข้าก็คิดว่าจะส่งเงินทั้งหมดที่ข้าได้เก็บไว้เพื่อให้คนที่การสื่อสารส่งมันกลับไปที่บ้าน ข้าไม่เคยคิดว่าจะให้อะไรมากมาย”“เอาล่ะตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะเศร้าข้ามาคราวนี้ด้วยภารกิจเพื่อมอบหมายให้พวกเจ้า” เฟิงหยูเองมองคนที่จะร้องไห้ และกล่าวว่า “เฮกานไปรวบรวมสมาชิกทั้งหมดของกองทัพเจตจำนงสวรรค์ อย่าลืมให้พวกเขามารวมตัวกันที่ทางเข้าภูเขา ซีเฟิง” นางชี้ไปที่รถม้าสองคันที่อยู่ด้านหลังนาง “เราจะขับรถม้าไปข้างหน้ากัน”เฟิงหยูเองนำรถม้าส่วนตัวออกจากค่ายทหารเพื่อเข้าสู่เส้นทางผ่านภูเขาในช่วงเวลานี้นางวิ่งไปหาทหารลาดตระเวนและโยนช็อกโกแลตในกระเป๋าให้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด มิติของนางมีช็อกโกแลตมากมายและง่ายต่อการรับกองทัพเจตจำนงสวรรค์รวมตัวกันอย่างรวดเร็วเมื่อพวกเขาเห็นเฟิงหยูเองมาถึง พวกเขาทุกคนตื่นเต้นมาก อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองไม่ได้พูดมากเกินไป ก่อนอื่นนางนำกลุ่มไปสู่พื้นที่โล่งด้านหลังภูเขาซวนเทียนหมิงได้บอกนางว่าสถานที่แห่งนี้ซ่อนอยู่ มันอยู่ระหว่าง
ภูเขาสองลูกและพื้นที่นั้นกว้างขวาง เขาจะทำให้แน่ใจว่าได้บอกทหารคนอื่น และบอกพวกเขาว่าอย่าไปที่นั้นโ
