ะนำสิ่งนี้ไปใช้ในกองทัพเพื่อรับรางวัลสองเท่าสำหรับความพยายามครึ่งหนึ่ง”ขณะที่นางกล่าวนางกลับไปที่รถม้าและดึงเอาของประเภทหนึ่งออกมา สิ่งที่เฟิงหยูเองดึงออกมาเป็นทุ่นระเบิดที่ใช้กันมาหลายสิบปีก่อนหน้านี้ในสงครามโลกครั้งที่ 2 แต่มันเป็นสิ่งที่พัฒนาขึ้นในภายหลัง มันมีขนาดเล็กมากขนาดเท่าฝ่ามือ อย่างไรก็ตามความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นนั้นยิ่งใหญ่กว่าในอดีต นางบอกกับซีเฟิงว่า“สิ่งนี้มีพลังฆ่าใกล้เคียงกับระเบิดมือ แต่มันถูกฝังอยู่ใต้พื้นดิน ขุดรูเล็ก ๆ วางมันไว้ข้างในแล้วฝังด้วยดิน ตราบใดที่มีคนเดินข้ามหรือกดน ้าหนักลงไปมันจะระเบิดทันที รับมันไปแล้ววิ่งไปให้ไกลแล้วฝังมันเพื่อทดลอง”ซีเฟิงทำตามที่เฟิงหยูเองกล่าวด้วยท่าทางตกใจทหารเบิกตากว้างขณะที่ซีเฟิงทดสอบ พวกเขาเห็นว่าซีเฟิงวิ่งไปในระยะทางที่เฟิง
หยูเองพิจารณาว่าอยู่ในระยะที่ปลอดภัยจากนั้นขุดหลุมด้วยดาบของเขา วางระเบิดลงในหลุมอย่างระมัดระวัง เขาค่อย ๆ คลุมด้วยสิ่งสกปรก หลังจากดูไปซักพักเขาก็วิ่งกลับไปถามเฟิงหยูเอง “แต่มันจะถูกทดสอบได้อย่างไรขอรับ ? เราไม่มีคนวิ่งไปเหยียบมัน ? ”เฟิงหยูเองหัวเราะแล้วกล่าวกับเฮกาน“ยิงธนูด้วยพลังและน ้าหนักของผู้ใหญ่”เฮกานผงกหัวแล้วส่งปืนกลให้เฟิงหยูเองจากนั้นเขาก็หยิบคันธนูที่อยู่บนหลัง ลูกธนูถูกยิงโดยที่ไม่เล็งมากเกินไปผู้คนปิดหูของพวกเขาโดยไม่รู้ตัวและเฝ้าดูลูกธนูเสียงอึกทึกเต็มอากาศ ราวกับว่าสายฟ้าฟาดลงมา มัน
