เฟิงหยูเองวิ่งขึ้นไปที่ชั้นสองของร้านขายยาไม่นานก็วิ่งกลับมาเมื่อนางกลับมานางถือของแปลก ๆ ไว้ในมือ มันดูเหมือนเสื้อ ไม่มีแขนเสื้อและสั้นมาก มันเป็นสีดำ และไม่สามารถระบุวัสดุได้ซวนเทียนหมิงรู้ว่านางมีสิ่งแปลกประหลาดมากมายแต่เขาไม่เคยเห็นสิ่งนี้มาก่อน เขาอดไม่ได้ที่จะถามว่า “นี่อะไรน่ะ ? ”เฟิงหยูเองยิ้มและวางของไว้บนหีบจากนั้นนางก็ส่งกริชไปให้ซวนเทียนหมิง “แทงนี่ ใช้ความแข็งแรงเท่าที่เจ้ามี”ซวนเทียนหมิงงงงวย“มันจะไม่ถูกทำลายหรือ”“ทุกอย่างจะไม่เป็นอะไรเพียงแค่แทงมัน ลองดู ใช้ความแข็งแรงเท่าที่เจ้ามี นอกจากนี้ให้ใช้ความแข็งแกร่งภายในของเจ้าด้วย”ซวนเทียนหมิงขมวดคิ้วเมื่อได้ยินสิ่งนี้อย่างไรก็ตามเขาก็ทำตามที่เฟิงหยูเองกล่าวไว้ เขายกกริชแต่เขาไม่ได้เพิ่มความแข็งแกร่งภายใน และเขาไม่ได้ใช้พลังทั้งหมด เขาใช้พลังหกในสิบส่วน แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้เกิดความเสียหายได้ค่อนข้างมาก กริชแทงลงไปแต่ไม่ทิ้งร่องรอยไว้แม้แต่น้อย”ฮะ? ” เขาเริ่มให้ความสนใจ ลองอีกครั้งเขาใช้พลังภายใน แต่ไม่มีความแตกต่างจากครั้งแรก กริชแทงลงราวกับกำลังตีขนนุ่น มันรู้สึกนุ่มมาก แต่เสื้อนี้ก็ไม่ได้รับความเสียหายใด ๆ “นี่คืออะไร ? ” ราวกับว่าเขาได้พบสมบัติล ้าค่า “เจ้าให้ข้าหรือ ? ”
เฟิงหยูเองพยักหน้า“ข้าให้เจ้า มันเป็นอย่างที่เจ้าเห็น ดาบและหอกจะไม่สามารถทำอะไรเจ้าได้” นางสอนเขาว่าควรใส่อย่างไร ในความเป็นจริงมันไม่ได้เป็นที่คุ้
