งแม้แต่น้อย ในท้ายที่สุดมันเป็นเก้อซื่อที่ดึงนางไปด้านข้างเพื่อป้องกันไม่ให้นางขวางทางเฟิงหยูเองหลู่หยานไม่รู้สึกตัวนางค่อนข้างกระสับกระส่าย แต่ผิวของนางไม่มีรอยแดง ราวกับว่าร่างกายทั้งหมดของนางไม่มีเลือดหลงเหลือและร่างกายของนางดูซีดเซียวพูดตามความเป็นจริงเมื่อได้เห็นนางเป็นเช่นนี้ทำให้เฟิงหยูเองตกใจกลัว ในเวลาเพียงไม่กี่วันนางก็สามารถจบลงในสภาพเช่นนี้ได้ผู้ที่วางยาพิษนี้ต้องการที่จะเอาชีวิตของหลู่หยาน นี่มันรุนแรงเกินไปเมื่อเห็นเฟิงหยูเองมาหลู่หยานดีใจเล็กน้อย นางพยายามดิ้นรนและลุกขึ้นนั่ง อย่างไรก็ตามนางไม่มีแรง นางไม่สามารถยกแขนขึ้นเพื่อจับมือเฟิงหยูเอง นางทำอะไรไม่ถูก นางทำได้เพียงนอนและจ้องมองไปที่เฟิงหยูเองด้วยสายตาที่คาดหวัง ดวงตาเต็มไปด้วยน ้าตา แต่นางปฏิเสธอย่างเด็ดขาดที่จะห้พวกมันไหลลงมา“องค์หญิงจี่อัน! ” นางรวบรวมพลังที่จะพูด oheเสียงของนางอ่อนแอ แม้กระนั้นก็ไม่ถึงขนาดที่ไม่มีใครได้ยินนาง “องค์หญิง ข้าไม่กลัวที่จะตาย ข้าแค่อยากรู้ว่าใครเป็นคนทำร้ายข้า ข้าขอโทษ ข้ารู้ว่าการหมั้นหมายของข้ากับองค์ชายแปดมาจากความช่วยเหลือขององค์หญิง ข้าจะไม่พยายามเดาสถานการณ์ อย่างไรก็ตามข้าก็เข้าใจด้วยเช่นกันว่ามันเป็นกลอุบายที่องค์หญิงวางไว้ให้องค์ชายแปด แต่ข้าจะไม่เถียงกับมัน ข้าชอบองค์ชายแปดและต้องการแต่งงานกับพระองค์ ไม่ว่าการแต่งงานจะเป็นอย่างไร ข้าก็ยินดี นั่นเป็นเหตุผลว่า
ทำไมข้าจึงต
