ม่ต้องกังวล การควบคุมพระราชวังของฮ่องเต้เทียบเท่ากับการควบคุมราชวงศ์ต้าชุน” เมืŕอได้ยินแบนีŖท่านผู้หญิงหยวนรู้สึกสบายใจขึŖนเล็กน้อย จากนัŖนนางก็ไล่ตามกลุ่มพระสนมอย่างเงียบ ๆและจากไปคนทีŕเหลือก็ออกไปในขณะทีŕซวนเทียนหมิงเดินไปทีŕข้างเฟิงหยูเองและกล่าวอย่างมีความสุข “ชายารัก เรากลับกันเถิด ! ”อย่างไรก็ตามอารมณ์ของเขาผ่อนคลายน้อยกว่าเขามากหลังจากทีŕทัŖงสองออกจากพระราชวังและเข้าสู่รถม้าของซวนเทียนหมิง วังซวนก็ไปด้วย ในขณะทีŕหวงซวนพาเฟิงจืŕอหรูกลับไปก่อนด้วยรถม้าของคฤหาสน์องค์หญิง เมืŕอออกเดินทาง เฟิงหยูเองก็เริŕมแสดงความกังวลของนาง ในเรืŕองทีŕเกีŕยวกับเรืŕองนีŖ ซวนเทียนหมิงก็เห็นด้วย แต่เขาก็ยังปลอบโยนนางโดยกล่าวว่า “มันไม่จริงจังเท่าทีŕเจ้าพูด พระราชวังของฮ่องเต้นัŖนสำคัญอย่างยิŕง แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึŖน มันก็จะถูกกักตัวไว้ทีŕด้านในของกำแพงพระราชวัง วิกฤติทีŕเกิดขึŖนจะไม่เข้าถึงราษฎร ไม่จำเป็นต้องมีทหารทีŕชายแดนเพืŕอสู้รบ เราจะสามารถแก้ไขสิŕงต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็ว เมืŕอเมืองถูกยึดโดยอาณาจักรทะเลทรายเล็ก ๆ เมืองต่าง ๆ จะถูกทำลายอย่างแน่นอน”“เมืองถูกทำลาย…” เฟิงหยูเองขมวดคิŖวและเริŕมคิด นางรู้ว่ามันหมายถึงอะไรสำหรับเมืองทีŕจะถูกทำลายให้หมดไป นัŕนไม่ได้หมายถึงไม่ปล่อยให้ราษฎรรอดชีวิต นางไม่เคยพบกับการต่อสู้โบราณทีŕทำลายล้างเมือง อย่างไรก็ตามนางมีประสบการณ์ในสนามรบของเฉียนโจว นางยังได้เห็น
