ของข้ำเข้ำไปยุ่งกับเรื่องอะไรหรือ ? ท่ำนจะไม่ให้นำงเข้ำมำในพระรำชวังหรือ ?
เยี่ยมมำก ! องค์ชำยผู้นี้ต้องขอบคุณพวกเจ้ำจริง ๆ ! ในช่วงหลำยปีที่ผ่ำนมำองค์ชำยนี้สงสัยอยู่เสมอว่ำท ำไมบุตรสำวจำกครอบครัวอื่นๆ จึงสำมำรถใช้เวลำทั้งวันไปกับกำรซื้อเครื่องประดับหรือเสื้อผ้ำ พวกนำงอำจใช้เวลำทั้งวันกับกำรสนุกสนำนหรือออกไปรับประทำนอำหำรนอกบ้ำน หรือใช้เวลำนอนอยู่ที่เรือน หรือคิดว่ำจะได้สำมีที่หล่อ ชีวิตที่พวกนำงอำศัยอยู่นั้นง่ำยมำก แต่ท ำไมชำยำขององค์ชำยผู้นี้จ ำเป็นต้องใช้เวลำของนำงกังวลเรื่องของอำณำจักร ? ร้ำนห้องโถงสมุนไพรที่เปิดในเมืองหลวงไม่ได้ขำยยำให้ผู้คนและขำดทุนทำงกำรเงินในแต่ละเดือน เป็นเพรำะอำเองบอกว่ำนำงต้องกำรแบ่งเบำภำระของเสด็จพ่อ รำชวงศ์ต้ำชุนมีขนำดใหญ่และนำงไม่สำมำรถท ำได้เองได้ทั้งหมด แต่เมื่ออยู่ในเมืองหลวง นำงต้องกำรท ำทุกอย่ำงเท่ำที่ท ำได้เพื่อแบ่งเบำภำระของเสด็จพ่อ แต่ขุนนำงของข้ำได้พูดออกมำแล้วร้ำนห้องโถงสมุนไพรไม่จ ำเป็นต้องเปิด ในอนำคตนำงไม่จ ำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องของอำณำจักร องค์ชำยคนนี้ต้องขอบคุณพวกเจ้ำอย่ำงแท้จริง เสด็จพ่อได้ปลดปล่อยอำเองแล้ว”ในขณะที่เขำพูดเขำโค้งค ำนับเจ้ำหน้ำที่เหล่ำนี้อย่ำงจริงใจจำกนั้นเขำก็กล่ำวต่อ “นับจำกวันนี้ต่อไป องค์หญิงจี่อันจะเพลิดเพลินไปกับวันเวลำว่ำงของนำงในคฤหำสน์ ร้ำนห้องโถงสมุนไพรในเมืองหลวงจะไม่เปิดให้บริกำรอีกต่อไป เมื่อไม่ได้ท ำ
