มองเฟิงหยูเองอย่ำงไรก็ตำมเขำไม่รู้ว่ำควรพูดอะไรดี เขำยังคงถูกตรึงอยู่กับที่ จนกระทั่งเฟิงหยูเองโค้งค ำนับให้เขำแล้วกล่ำว่ำ
“อำเองขอบคุณเสด็จพ่อที่เมตตำรักใคร่ แต่ในวันข้ำงหน้ำหม่อมฉันกลัวว่ำจะไม่สำมำรถเข้ำมำในพระรำชวังเพื่อเยี่ยมเสด็จพ่อ สุขภำพของเสด็จพ่อนั้นไม่ค่อยดีนัก โปรดดูแลพระวรกำยด้วยเพคะ”เพียงค ำพูดไม่กี่ค ำก็เกือบท ำให้ฮ่องเต้น ้ำตำร่วงแม้ว่ำเขำจะยังรู้สึกว่ำเจ้ำเก้ำก ำลังใช้อุบำยบำงอย่ำงกับเรื่องเหล่ำนี้ แต่เขำก็ยังทนดูเด็ก ๆ คู่นี้ถูกรังแกไม่ได้ แต่เขำจะท ำอย่ำงไร ? กฎหมำยไม่ได้ลงโทษคนส่วนใหญ่ และผู้ปกครองไม่สำมำรถใช้อ ำนำจของเขำในกำรจัดกำรกับขุนนำงจ ำนวนมำก นอกจำกนี้เขำยังรู้แน่แก่ใจดีว่ำคนเหล่ำนี้ได้รับกำรสนับสนุนจำกเจ้ำแปด เด็กคนนี้ต้องกำรแข่งขันกับเจ้ำเก้ำเสมอเพื่อดูว่ำใครมีควำมสำมำรถในกำรขึ้นครองบัลลังก์ เขำเป็นบิดำของพวกเขำและต้องให้โอกำสเด็กที่เท่ำเทียมกันทุกคนตระกูลของฮ่องเต้ก็ต้องเป็นแบบนี้ แน่นอนว่ำเขำไม่สำมำรถท ำอะไรได้อย่ำงจงใจ และคิดถึงแค่เจ้ำเก้ำคนเดียว ถ้ำเขำท ำ หำกเจ้ำเก้ำขึ้นครองบัลลังก์ เขำก็จะถูกประณำม และผู้คนจะบอกว่ำเจ้ำเก้ำพึ่งพำควำมสัมพันธ์ของเขำกับพราชำยำหยุนเพื่อขึ้นครองบัลลังก์ เขำไม่อนุญำตให้พูดถึงเรื่องนี้กับบุตรชำยสุดที่รักของเขำ ส ำหรับเจ้ำแปดตรำบใดที่เขำไม่เหมือนเจ้ำสำมผู้พยำยำมแย่งชิงบัลลังก์ ส ำหรับกำรแข่งขันระหว่ำงองค์ชำย เพียงให้พวกเขำแ
