ิดขึ้น พี่แปดไม่จ ำเป็นต้องกังวล”ซวนเทียนโมกัดฟันอย่ำงเกลียดชัง“น้องเก้ำ อย่ำเอำควำมปลอดภัยของรำชวงศ์ต้ำชุนมำล้อเล่น”“ล้อเล่นหรือ! ” ฮ่องเต้เริ่มโกรธ “มันเป็นพวกเรำที่พูดมัน ค ำพูดของเรำเป็นเรื่องตลกงั้นหรือ ? พวกเขำเรียกร้องให้องค์ชำยเก้ำมอบป้ำยค ำสั่งทหำรองครักษ์ และองค์ชำยเก้ำมอบให้พวกเขำ มันคืออะไร? ตอนนี้ที่เรำต้องกำรให้เจ้ำส่งมอบทหำรในภำคใต้ให้ มันไม่สะดวกหรือ ? เป็นไปได้หรือไม่ว่ำค ำพูดของขุนนำงเหล่ำนี้มีน ้ำหนักมำกกว่ำค ำพูดของเรำ ? เจ้ำแปด เท่ำที่ข้ำเห็น เจ้ำใช้เวลำในภำคใต้นำนเกินไป เจ้ำลืมไปแล้วว่ำยังมีผู้ปกครองในอำณำจักรนี้ เจ้ำลืมไปแล้วว่ำเรำคือฮ่องเต้ของเจ้ำ ! ”ข้อกล่ำวหำนี้วำงอยู่บนหัวของเขำองค์ชำยแปดรู้ดีว่ำแรงกดดันซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเองที่เขำนั้นเป็นสิ่งที่แตะต้องขีดควำมอดทนของฮ่องเต้ หำกเขำไม่ได้มอบป้ำยค ำสั่งทำงทหำรในตอนนี้สถำนกำรณ์จะไม่ง่ำยต่อกำรจัดกำร ลืมไป ไม่ทำงใดก็ทำงหนึ่ง เขำวำงแผนที่จะคิดหำวิธีที่จะไม่ต้องกลับไปภำคใต้หลังจำกปีใหม่เพื่อชะลอเรื่องในทะเลทรำย มันสมบูรณ์แบบ ไม่ว่ำจะด้วยวิธีใดก็ตำมกองทัพในภำคใต้เชื่อฟังค ำสั่งของเขำเท่ำนั้น
เขำพยักหน้ำและส่งมอบป้ำยค ำสั่งทหำรให้กับฮ่องเต้…
ตอนทีŕ 795 ความโหดเหีŖยมขององค์ชายแปด
เฟิงหยูเองรู้สึกว่าตัวนางเองไม่เก่งกาจในการหลอกลวงผู้คนซวนเทียนหมิงเป็นคนทีŕมีความเชีŕยวชาญอย่างแท้จริง ! ส่งมอบป้ายคำสัŕงในการบังคับบั
