กบรรพบุรุษของเรำ ข้ำหวังว่ำองค์ชำยเซียนจะสำมำรถเห็นได้อย่ำงชัดเจน และข้ำหวังว่ำฝ่ำบำทจะนึกถึงรำชวงศ์ต้ำชุนและพลเมืองของตน ! ””ถูกต้อง! ฝ่ำบำทจะต้องไม่อนุญำตให้องค์หญิงจี่อันกลับเข้ำมำในพระรำชวัง มิฉะนั้นภัยพิบัติจะเกิดขึ้นอีก และจะไม่มีวันสิ้นสุด ! ”“เมืองหลวงไม่ต้องกำรร้ำนห้องโถงสมุนไพรองค์หญิง นั่นไม่ใช่วิธีกำรสร้ำงควำมมั่งคั่ง องค์หญิงจะกลับมำเป็นเหมือนเดิมหรือไม่และกลับไปสู่ชีวิตที่สงบสุขอีกครั้ง ! ”“ฝ่ำบำท! ” ใต้เท้ำหม่ำและภรรยำของเขำก็หันกลับไปหำฮ่องเต้เพื่อแสดงควำมเคำรพต่อพระองค์ว่ำ “องค์หญิงจี่อันของฝ่ำบำทเป็นคนที่ไม่น่ำไว้วำงใจ บุตรสำวของกระหม่อมตำยอย่ำงลึกลับ มันเป็นเพรำะนำงที่ท ำให้เรื่องนี้เกิดขึ้น ! ”ข้อกล่ำวหำทั้งหมดที่มีต่อเฟิงหยูเองท ำให้ท้องฟ้ำปลอดโปร่งรำวกับว่ำมันเป็นฉำกและกำรแสดงทั้งหมดของพวกเขำค่อนข้ำงดีเฟิงหยูเองมองคนเหล่ำนี้และพบว่ำแม้แต่ขุนนำงระดับกลำงบำงคนก็ดูเหมือนว่ำจะติดเชื้อหรือถูกยุยงจำกคนอื่นเช่นกัน เพรำะพวกเขำคุกเข่ำ มีหลำยคนอยู่ และเกือบครึ่งหนึ่งคุกเข่ำ มันค่อนข้ำงน่ำแปลกใจฮ่องเต้มองคนเหล่ำนี้อย่ำงโกรธเคืองในที่สุดเขำก็สำมำรถมีลูกสะใภ้ที่สำมำรถท ำได้ทุกอย่ำง และเขำก็คิดว่ำจะให้ควำม
ช่วยเหลือนำงมำกขึ้น กำรช่วยองค์ชำยเก้ำก็จะเท่ำกับกำรช่วยรำชวงศ์ต้ำชุน ! หลังจำกที่เขำคิดขึ้นครองบัลลังก์ด้วยควำมช่วยเหลือจำกชำยำของเขำ เขำจะพัฒนำอ ำนำจของรำชวงศ์ต้ำชุนยิ่
