ิน พวกเขาจึงดูแลเป็นพิเศษ
แม้ว่าการผ่าตัดจะเสร็จสิ้นแล้ว แต่ก็ไม่มีใครคิดจะกลับ ต่างก็รออยู่ที่นี่เพื่อรอให้ยาชาหมดฤทธิ์
…
ส่วนด้านนอกห้องผ่าตัด ทุกคนต่างก็ยังคงอยู่ในอาการร้อนใจ
ได้ยินข่าวว่าลูกชายของหมอหลินหม่านชางล้มป่วยหมดสติ ฉินซานไห่จึงรีบมาที่โรงพยาบาลทันที
เมื่อมาถึงหน้าห้องพักฟื้น เขาก็ได้ยินเสียงของหมอหลินดังลั่นออกมา
“หลีกไป ให้ฉันไปผ่าตัดให้เขา!”
“ถ้าไม่รีบไปผ่าตัด เขาต้องไม่รอดแน่!”
“…”
“คุณหมอหลินคะ ตอนนี้คุณยังไม่พร้อมจะผ่าตัดนะคะ ใจเย็น ๆ ก่อนนะคะ”
“ใช่ค่ะ เชื่อใจพวกเราเถอะค่ะ พวกเขาทำได้แน่นอน”
“…”
เหล่าพยาบาลต่างช่วยกันเกลี้ยกล่อมหมอหลินที่กำลังร้อนใจ
ฉินซานไห่ได้ยินดังนั้นจึงหันไปบอกกับผู้ช่วยข้าง ๆ “นายไปตามหลีเหมิงมา บอกให้เขามาผ่าตัดแทน”
“ท่านคณบดี เขาอยู่ในห้องพักครับ” ผู้ช่วยตอบพลางชี้นิ้วไปที่ห้องพัก
ฉินซานไห่ได้ยินดังนั้นจึงพยักหน้ารับ ก่อนจะผลักประตูเข้าไปข้างใน
เขาพบว่าหลีเหมิงอยู่ในห้องจริง ๆ
“หลีเหมิง! นายไปผ่าตัดแทนอาจารย์นาย ไปเเต่ตอนนี้เลย!” ฉินซานไห่มองหลีเหมิงที่ยืนอยู่ก่อนจะเอ่ยเสียงเข้ม
“ครับ ท่านคณบดี ผมจะไปเดี๋ยวนี้!” หลีเหมิงตื่นเต้นดีใจอย่างมาก
เขากำลังหนักใจว่าจะทำอย่างไรให้อาจารย์ยอมให้เขาไปเยี่ยมบ้านของครอบครัวคนไข้
แบบนี้แล้ว ฉันก็จะได้กลับไปเป็นคนโปรดของอาจารย์อีกครั้ง ถึงตอนนั้นจะได้ขยี้หานชิงอวี่ให้ราบคาบ
ให้เขามาคอยสอพลอฉันบ้าง!
“ยัง
