ซวนเทียนโมรู้สึกว่าการพูดคุยกับน้องเก้านั้นส่งผลให้เขาถูกกล่าวหาหลายครั้งหลายครานับตั้งแต่วัยเด็ก เขาก็มักจะพูดจาโกหกหน้าตายและเมื่อเขาโตขึ้นความสามารถในการพูดเรื่องไร้สาระก็พัฒนาขึ้น ทำไมในช่วงงานเลี้ยงวันนี้ เขาก็ยังพยายามพูดจาเช่นนี้เรื่อย ๆ เพราะเขามองเฟิงหยูเองหรือ ? เขาแค่ลากบทสนทนาไปยังสิ่งที่น่ารังเกียจที่สุด ด้วยการตำหนินี้ แม้ว่าเขาจะไม่สนใจชื่อเสียงที่น่ารังเกียจ แต่ก็ยังน่ารำคาญอยู่ดี ใช่หรือไม่ ?แม้แต่คนที่อ่อนโยนที่สุดก็ยังหลงเหลือความโกรธหลังจากจัดการกับซวนเทียนหมิงซวนเทียนโมใช้เวลา 20 วินาทีในการทำใจให้สงบลง ก่อนที่จะมั่นใจได้ว่าน ้าเสียงของเขาจะไม่แสดงร่องรอยของความโกรธ จากนั้นเขาก็กล่าวว่า “น้องเก้า เจ้าช่างพูดจาบิดเบือนความจริงอยู่เสมอ ดูเหมือนว่าความสามารถนี้จะดีขึ้นเมื่ออายุมากขึ้นเจ้าเป็นน้องชาย ดังนั้นพี่แปดจะไม่ทะเลาะกับเจ้า ไม่ว่าเจ้าจะพยายามโต้เถียงมันจะไม่มีจุดหมาย เนื่องจากข้าได้นำพวกเขามาจากภาคใต้ ข้าจึงต้องการคำอธิบาย ยิ่งกว่านั้นด้วยสิ่งต่าง ๆ ที่เป็นอยู่ตอนนี้ แม้ว่าข้าไม่ต้องการคำอธิบายเหล่านี้ เจ้าคิดว่าขุนนางจะลืมได้ง่าย ๆ งั้นหรือ ? ”ขณะที่เขาพูดเขามองไปที่ขุนนางในห้องโถง ขุนนางส่วนหนึ่งยืนอยู่ข้างเขา สิ่งนี้เป็นเหมือนพระราชโองการ เมื่อพวกเขาเริ่มเห็นพ้องต้องกันว่า “ถูกต้อง ! เราแค่ต้องการคำอธิบาย เราแค่ต้องการให้
องค์หญิงจี่อันอธิบายถึงต้นกำเนิด
