โดยไม่รู้ตัวว่า“องค์หญิงรู้จักชาวเปอร์เซียงั้นหรือ ? ”เฟิงหยูเองกลอกตา“เป็นเรื่องตลก อาจารย์ของข้าคือชาวเปอร์เซีย แม้ว่าข้าจะพูดไม่คล่อง แต่ก็ยังพอพูดได้นิดหน่อย สำหรับหมอชราผู้นี้ ข้าจะไม่รบกวนท่าน ข้าแค่จะบอกท่านว่าความสามารถทางการแพทย์ของท่านนั้นต ่ากว่าความสามารถทางการแพทย์ของอาจารย์ข้า สิ่งที่ข้าเรียนรู้จากเปอร์เซียที่ข้ายอมรับในฐานะอาจารย์ของข้า มันเป็นเรื่องปกติที่ท่านจะไม่รู้จักพวกเขา”หมอชาวเปอร์เซียยังคงเถียง“แม้ว่าข้าไม่รู้ ข้าควรจะเคยได้ยินเกี่ยวกับมัน ! ”ก่อนที่เฟิงหยูเองจะตอบหมหลวงจากข้างล่างกล่าวเสียงดัง“หมอชราผู้นี้มีความลับของครอบครัวเมื่อพูดถึงยา ในราชวงศ์ต้าชุนทั้งหมดมีเพียงตาแก่อย่างข้าเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ ถ้าหมอทั่วไปไม่ได้ยินมัน อาจกล่าวได้ว่าราชวงศ์ต้าชุนไม่รู้วิธีการทำเช่นนั้น”
คำพูดเหล่านี้ไม่สามารถหักล้างโดยหมอคนนั้นได้นอกจากนี้เขายังรู้ว่ามันเป็นเหมือนเฟิงหยูเองพูด พวกเขาไม่สามารถเป็นตัวแทนของเปอร์เซีย เมื่อกลับไปภาคใต้องค์ชายแปดได้บอกเขาเกี่ยวกับความสามารถทางการแพทย์ของเฟิงหยูเอง และเขาก็รู้สึกตกใจ เขารู้ว่าเขาไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับพวกเขา แต่หลังจากคิดถึงตอนนี้ หากหมอหลวงคนหนึ่งในพระราชวังได้ยินเรื่องนี้ บางทีเขาอาจจะเสียหัวเพราะใครจะรู้ว่ามันเป็นความลับระดับชาติในไม่ช้าหมอชาวเปอร์เซียได้สูญเสียแรงผลักดันของเขาและเงียบไปพร้อมกับก้าวถอยหลังไปไม่กี่ก้าว…
