งสิ้น18 ครั้ง และแต่ละครั้งใช้เวลาอย่างน้อย 5 วินาที” คนเดียวที่สามารถสร้างเสียงแบบนี้ได้ก็คือองค์ชายเจ็ด, ซวนเทียนฮั่ว และไม่มีแม้แต่คนเดียวในห้องโถงที่ไม่รู้เรื่องนี้ องค์ชายเจ็ดนี้ก็ดูหล่อเหลาเหมือนเทพเซียน และเขาก็อ่อนโยนเหมือนสายลมเมื่อเขาพูด เขาปฏิบัติต่อผู้คนด้วยความกรุณา แต่ทั้งหมดนี้จำกัดอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่มีใครขัดแย้งกับคนที่เขาสนใจ เมื่อมีคนเล็งเห็นถึงความสนใจของเขาหรือเล็งไปที่คนที่เขาใส่ใจ เขาจะไม่เป็นเทพเซียนอีกต่อไป เขาจะเป็นปีศาจแทน มันเพิ่งเกิดขึ้นที่คนที่เขาห่วงใยมีไม่มาก พวกเขาคือพระชายาหยุน องค์ชายเก้า และตอนนี้ว่าที่พราชายาขององค์ชายเก้านั่นเป็นเหตุผลที่ซวนเทียนฮั่วพูดในเวลานี้ไม่แปลกใจเลย พวกเขามองซวนเทียนโมอย่างไร้ประโยชน์ ในขณะที่คิดว่าองค์ชายแปดจะเอาชนะอุปสรรคนี้ได้อย่างไรซวนเทียนโมไม่คิดว่าองค์ชายเจ็ดจะเอ่ยขึ้นมาในเวลาเช่นนี้และสิ่งที่เขาพูดมีเหตุผลและมีหลักฐาน เขาได้นับ เขามองเฟิงหยูเองสักพักหนึ่งซึ่งทำให้เขาปฏิเสธไม่ได้ ชั่วครู่หนึ่งเขาเพิ่งยืนอยู่ตรงนั้นในขณะที่รู้สึกอึดอัดใจเล็กน้อย
ในอีกด้านหนึ่งซวนเทียนเก้อเปล่งเสียงของนาง“พี่แปด เป็นไปได้หรือไม่ที่เสด็จพี่สนใจอาเอง ? นั่นไม่ดีเลย ! อาเองและพี่เก้าของเราหมั้นหมายกันตั้งแต่พวกเขายังเด็ก ! ””ใช่!”ทันใดนั้นคนอีกกลุ่มหนึ่งก็ยืนขึ้นในห้องโถง มีชายหญิงเป็นชาย 3 คน และหญิง 3 คนจากตระกูลเหยา ทุกคนได้ยินเหย