นั้นทำไมต้องตระหนี่ด้วยการมอบเพียงปากกาให้ฝ่าบาทเท่านั้น แม้แต่ครอบครัวของเราก็มอบชุดเครื่องเคลือบให้ ! ” หลังจากพูดจบนางยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นและปิดปากเบา ๆเฟิงหยูเองมองนางด้วยความประหลาดใจด้วยท่าทางแปลกๆ“คุณหนู เจ้าปวดหัวหรือไม่ ? ”“หืม?”ผู้หญิงคนนั้นตกตะลึง และลดผ้าเช็ดหน้าลง “องค์หญิงหมายถึงอะไร ? ข้าไม่ได้ปวดหัว”“ด้วยนํ้าในหัวของเจ้ามันไม่เจ็บจริง ๆ หรือคุณหนู ช่างมหัศจรรย์จริง ๆ ! ” เฟิงหยูเองมองภาพความชื่นชม “ลองเปิดเพื่อดูสิ มันคงไม่ดีถ้ามีนํ้าขังอยู่ที่นั่นและมันก็ไม่ได้ถูกค้นพบ มันจะลำบากมาก”คุณหนูไม่สามารถตอบสนองได้เพียงแค่ถามว่า“ท่านหมายความว่าอย่างไร ? ให้เปิดมันขึ้นมา ? ”เฟิงหยูเองยกมือขึ้นทำท่าพลางเอ่ยว่า“มันเป็นแบบนี้ ใช้มีดกรีดหัวของเจ้าจะถูกเปิดออกเพื่อดูว่ามีอะไรพิเศษ หรือขาดหายไปข้างใน หรือหากมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกับสิ่งที่อยู่ภายใน ฮ่า ๆ ข้าไม่รู้ว่าเจ้ามาจากครอบครัวนี้ ด้วยหัวแบบนี้ พวกเขากล้าที่จะให้เจ้าเข้ามาในพระราชวัง เจ้าไม่กลัวว่าหัวหน้าครอบครัวของเจ้าจะสูญเสียตำแหน่งของเขาเพราะสิ่งนี้หรอกหรือ ? ”
คุณหนูตกใจกับคำพูดของเฟิงหยูเองและนางยกมือขึ้นมาตบเฟิงหยูเอง ด้วยการตบนี้ เฟิงหยูเองปัดมือของนางออกไปและทำให้ถ้วยหยกซึ่งอยู่ตรงหน้าผู้หญิงคนนั้นหล่นลงมา ถ้วยแตกเมื่อกระทบพื้น เมื่อรวมกับเสียงกรีดร้องของเฟิงหยูเองแล้ว การจ้องมองทั้งหมดในห้องโถงเฟยกุยไปในทิศทางนี้รวมถ
