ั้งนี้ไม่ได้เกิดอะไรขึ้นและไม่มีผลใด ๆ แต่ซวนเทียนโมทำสิ่งที่ทำให้เฟิงหยูเองตกใจอย่างแท้จริง ในการแข่งขันครั้งนี้ เขาแพ้รอบหนึ่งแม้กระนั้นเขาไม่ได้แสดงออกหรืออาย เขากลับยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติและชูถ้วยมาทางนางแล้วจิบเฟิงหยูเองยกถ้วยของนางแล้วดื่มอย่างไรก็ตามในใจของนางนางไม่มีทางเลือกนอกจากต้องถอนหายใจด้วยอารมณ์ ไม่น่า
แปลกใจที่ซวนเทียนเก้อบอกว่าพี่แปดของนางไม่เหมือนพี่สามตอนนี้ดูเหมือนว่าไม่เพียงแต่มีความแตกต่างในพื้นหลัง แต่ยังมีความแตกต่างในการกระทำของพวกเขา องค์ชายสามไม่สามารถเปรียบเทียบกับองค์ชายแปดได้จากระยะไกล ในความทรงจำของนาง ซวนเทียนเย่รู้ดีว่าจะใช้แรงกดดันกับคู่ต่อสู้ของเขาอย่างไรหากความกดดันนี้หายไป เขาก็ไม่มีวิธีอื่น นอกจากความโกรธของเขาแล้ว ซวนเทียนเย่ยังไม่มีสิ่งอื่นใด แต่ซวนเทียนโมก็แตกต่างกัน ไม่ว่าเขาจะเย็นชาหรืออบอุ่น ดุดันหรือยิ้มแย้ม สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่เขาสามารถเปลี่ยนแปลงได้ในพริบตา เขาเป็นคู่ต่อสู้ที่ดีแน่นอน !จากนั้นนางมองที่ซวนเทียนหมิงในขณะที่ทั้งสองแบ่งปันรอยยิ้มอันขมขื่น เป็นที่ชัดเจนว่าการสังเกตของเฟิงหยูเองเป็นสิ่งที่ซวนเทียนหมิงเข้าใจอยู่แล้ว เมื่อเป็นพี่น้องกันมาหลายปี เขาก็เข้าใจพี่แปดของเขาเป็นอย่างดี ดังนั้นเขาจึงกระซิบบอกเฟิงหยูเองว่า “จงระวังพี่แปด” เขาไม่ได้พูดอะไรอีกเลยในขณะที่เขาหันหน้าไปฟังคำปราศรัยอันยาวนานของฮ่องเต้เฟิงหยูเองถอนสายตาข
