างสิ่งที่จะหายไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ยิ่งกว่านั้นฮ่องเต้ของเราไม่ได้อยู่คนเดียวอย่างแท้จริง อย่างน้อยที่สุดยังมีองค์ชายเจ็ดและองค์ชายเก้าที่ปฏิบัติต่อฝ่าบาทอย่างจริงใจ”ซวนเทียนเก้อพยักหน้าและกล่าวว่า “ถูกต้อง นั่นเป็นเหตุผลที่ข้าชอบพี่เจ็ด และพี่เก้า แน่นอนพี่ใหญ่และพี่รองก็ค่อนข้างดีเช่นเดียวกับพี่หก อันที่จริงแล้วพี่หกเป็นคนกตัญŜูอย่างแท้จริงแต่เป็นที่น่าเสียดายที่ท่านผู้หญิงหลี่ยังคงยืนกรานที่จะให้บุตรชายของนางมีอนาคตที่สดใส นางรู้สึกว่าการขลุกอยู่กับหนังสือไม่ใช่สิ่งที่ผู้ชายควรทำ ท้ายที่สุดก็ไม่จำเป็นที่องค์ชายจะต้องทำการสอบจอหงวน ไม่มีอะไรที่พี่หกสามารถทำได้กับเรื่องความจู้จี้ของนางได้ ดังนั้นพี่หกจึงไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ” นางครํ่าครวญในขณะที่เตือนเฟิงหยูเอง “พี่แปดกลับมาแล้ว ดังนั้นควรระวัง คนผู้นั้นมีเล่ห์เหลี่ยมมากเสมอ เขามีความชั่วร้ายภายในนับตั้งแต่ยังเด็ก ใครจะรู้ว่าพี่แปดจะใช้วิธีการใดกับเจ้าและพี่เก้าในเวลานี้พระองค์ไม่เหมือนพี่สาม พระองค์เป็นบุตรชายของเสด็จลุงและพระองค์เป็นแม่ทัพที่ประจำการอยู่ที่ชายแดน อาเอง ข้าไม่ทำให้
เจ้ากลัว เมื่อพระองค์กลับมาที่ราชสำนัก ราชสำนักจะไม่สงบอย่างแน่นอน”แม้ว่าคำพูดของซวนเทียนเก้อจะพูดอย่างเงียบๆ แต่พวกนางก็ไม่ได้อยู่ห่างจากเฟิงเทียนหยูและเหรินซีเฟิง โดยเฉพาะเหรินซีเฟิง เมื่อนางได้ยินหัวข้อนี้ นางก็กล่าวอย่างรวดเร็ว “ไม่ใช่แค่ราชสำน
