ืมมันไปเถอะ หยุดคาดเดา ไป และตรวจสอบก่อน เมื่อได้ผลลัพธ์แล้วเราค่อยพูดกัน” หลู่ซ่งไม่ต้องการคาดเดาต่อไปตระกูลหลู่และองค์ชายแปดหมั้นหมายกันอย่าวกะทันหันนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ มันยังคงทำให้เขารู้สึกราวกับว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง และเป็นแผนต่อไปจนถึงช่วงเวลานี้วันไหนที่ไม่ได้ใจหายใจควํ่า ? เขากลัวว่าจะมีบางอย่างผิดปกติ ตอนนี้ปีใหม่กำลังจะมาถึงเช่นเดียวกับที่ฮ่องเต้กำลังจะพระราชทานสมรส ตราบใดที่การพระราชทานสมรสถูกประกาศออกมาก็จะเป็นข้อตกลงที่เสร็จสมบูรณ์ แต่ใครจะรู้ว่าในช่วงเวลาที่สำคัญนี้มีบางอย่างผิดพลาดจริง ๆในวันที่30 คฤหาสน์ขององค์หญิงค่อนข้างเงียบ แม้ว่าบ่าวรับใช้ได้ตกแต่งคฤหาสน์ด้วยโคมไฟและสายรุ้งเพื่อให้ดูรื่นเริง มีเพียงสองคนเท่านั้น เฟิงหยูเองเป็นคนที่ไม่ชอบความรื่นเริง และแม้แต่เฟิงจื่อหรูก็ไม่ร่าเริงเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป สำหรับการเฉลิมฉลองปีใหม่นี้นอกจากการกินเกี๊ยวก็ไม่แตกต่างจากวันปกติ
วังชวนแนะนำเฟิงหยูเอง“คฤหาสน์เตรียมดอกไม้ไฟไว้ แล้วข้าจะพานายน้อยไปจุดพลุดอกไม้ไฟเจ้าค่ะ ! ” หลังจากพูดแบบนี้นางก็พูดกับจื่อหรู “นายยน้อยไปจุดพลุกันเถิดเจ้าค่ะ ? ”วังซวนทำอย่างดีที่สุดเพื่อยกระดับจิตวิญญาณของพวกเขาแต่เฟิงจื่อหรูดูเหมือนจะไม่ได้รับผลกระทบจากจิตวิญญาณของนางแม้แต่เล็กน้อย เพราะเขาส่ายหน้า และแสดงออกว่าเขาไม่สนใจหวงชวนนำเสือขาวตัวน้อยมาเฟิงจื่อหรูชอบมันมากและเขา
