็กก็กล่าวว่า “ข้าจริงจัง ข้ากำลังพูดถึงสิ่งที่ร้ายแรง”
เฟิงหยูเองจึงไม่มีทางเลือกนอกจากตอบอย่างเหมาะสม“ไม่มีเลย ! ในโลกทั้งใบมีเพียงเฟิงจื่อหรูของเราที่ใกล้ชิดที่สุด ทุกคนรวมกัน เจ้าเป็นคนที่ใกล้ชิดที่สุด”เฟิงจื่อหรูพยักหน้าอย่างพึงพอใจแล้วกล่าวว่า“ถูกต้อง ! ข้าเป็นน้องชายของท่านพี่และเราก็ใกล้ชิดกันที่สุด ดังนั้นทำไมท่านพี่ถึงเลือกที่จะปิดบังสิ่งต่าง ๆ จากข้า ? หากท่านพี่ต้องทนทุกข์โศกเศร้าเพียงพูดมันออกมา หากท่านพี่ไม่มีความสุข เพียงแค่พูดมา ท่านพี่ส่งข้าไปเข้าชั้นเรียน เป็นไปได้หรือไม่ที่เฟิงจื่อหรูเรียนรู้ที่จะอ่านและเขียน ? นั่นสามารถสอนได้โดยอาจารย์คนใดก็ได้ในเมืองหลวง ! เหตุผลที่เฟิงจื่อหรูไปเรียนที่สำนักศึกษาหยุนหลู่ของเสี่ยวโจวคือการเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ มากกว่าการอ่านและการเขียนท่านพี่ ถึงแม้จื่อหรูจะอยู่ในเสี่ยวโจว แต่ข้าก็ยังได้ยินเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเมืองหลวง ข้ารู้ว่านางหายตัวไปและเฟิงจินหยวนก็หายตัวไปเช่นกัน นอกจากนี้ยังมีฟูหยา พวกเขารวมตัวกันเพื่อตั้งครอบครัวสามคน อย่างไรก็ตามพวกเขาทิ้งท่านพี่อยู่ในเมืองหลวง ก่อนที่ข้าจะออกเดินทาง ข้าเป็นห่วงว่าท่านพี่จะต้องเสียใจมากแค่ไหนและข้าก็ไม่สบายใจ และข้าก็หวังว่าข้าจะกลับมาหาท่านพี่โดยเร็ววัน แต่ท่านพี่ก็ยังแสร้งทำ ! ท่านพี่ยังมียิ้มบนใบหน้า ! ท่านพี่ยังบอกว่าไม่มีใครที่สามารถรังแกท่านพี่ได้ ! ท่านพี่คิดว่าข้าเป็นน้
