ะผ้าแพรหลาย
พับ และมีกล่องเครื่องประดับ เมื่อมองเห็นสิ่งนี้ก็ทำให้หลู่หยานตาโต นับตั้งแต่ถูกกดขี่โดยตระกูลเหยา ตระกูลหลู่ได้สูญเสียธุรกิจภายนอกไปหมดแล้ว พวกเขาจึงรู้สึกราวกับว่าพวกเขาก้าวไปสู่การฟื้นคืนชีพต้องบอกว่าผลกระทบของสิ่งเหล่านี้ไม่สามารถส่งผลกระทบต่อหลู่ซ่งได้แต่หัวหน้านางกำนัลที่นำสิ่งของเหล่านี้มา ทำให้หลู่ซ่งรู้สึกได้รับความโปรดปรานอย่างไม่คาดคิด เมื่อเห็นว่าใครมาถึงแม้ว่าเขาจะเป็นเสนาบดี เขาก็รีบก้าวไปข้างหน้าและต้อนรับพวกเขา โดยเริ่มทักทายว่า “ข้าไม่คิดว่าท่านป้าฟางอี้มามอบโดยส่วนตัว โปรดให้อภัยเจ้าหน้าที่ผู้นี้ที่ไม่ได้ออกไปต้อนรับท่าน ข้าหวังว่าท่านป้ายกโทษให้พวกเราด้วยขอรับ ! ” ที่เรียกไม่มีอะไรมากไปกว่าการให้เกียรติเป็นผู้อาวุโส มันไม่ได้ถูกกำหนดตามอายุหลู่ซ่งอายุมากกว่าฟางอี้อย่างแน่นอน แต่ทุกคนในพระราชวังเรียกฟางอี้ว่าท่านป้า ดังนั้นเขาจึงทำเช่นเดียวกันคนที่เป็นผู้นำกลุ่มในการส่งมอบของกำนัลนั้นคือฟางอี้เมื่อเห็นหลู่ซ่ง ในขณะที่ยิ้มนางบอกว่าใต้เท้าหลู่สุภาพเกินไป และส่งหีบให้ “ฮองเฮาให้ข้ามามอบของกำนัลให้เสนาบดีหลู่เป็นการส่วนตัว นี่เป็นสิ่งที่ฮ่องเต้ได้รับเมื่อสองสามวันก่อน เป็นของที่มีคุณภาพสูงมากที่นำเข้ามาในพระราชวัง พระราชวังได้รับมาเพียง2 กล่องเท่านั้น และฮ่องเต้มอบให้ฮองเฮา 1 กล่อง และให้พราชายาหยุน 1 กล่อง”
หลู่ซ่งได้รับมันและเปิดมันขึ้นมาดูข้างในเป็นกล่อ
