หยู่ซู่ให้แนวคิดแก่ท่านผู้หญิงหยวนมันจะเป็นการดีกว่าถ้าเจ้าคิดว่าจะมีวิธีที่จะป้องกันไม่ให้คุณหนูตระกูลหลู่พลาดที่จะเข้ามาในพระราชวังในช่วงปีใหม่ ถ้าฮ่องเต้ไม่พบนาง การแต่งงานครั้งนี้จะยากที่จะเกิดขึ้นได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดในแต่ละวันที่อาจเกิดความล่าช้าได้ดีท่านผู้หญิงหยวนรู้สึกว่านี่เป็นความคิดที่ดีมากนางคิดเกี่ยวกับมันและคิดเพิ่มเติมเกี่ยวกับ “มันจะดีที่สุดถ้าคุณหนูตระกูลหลู่ป่วยและไม่มา ด้วยอาการเจ็บป่วยที่รุนแรงที่จะรั้งนางไว้ซึ่งไม่สามารถรักษาได้ คนป่วยประเภทนี้ไม่เหมาะที่จะอยู่กับองค์ชาย ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด หลังจากปีใหม่โมเอ๋อจะกลับภาคใต้ภายในหนึ่งเดือน การแต่งงานครั้งนี้จะถูกลืมเลือนไปในเวลานั้น” ขณะที่นางกล่าว มุมปากของนางขดตัวในที่สุดก็เผยให้เห็นรอยยิ้ม รอยยิ้มนี้มืดมนและน่ากลัว และแม้แต่หางตาของนางก็ชี้ขึ้น “ไปกันเถิด ! ”ท่านผู้หญิงหยวนลุกขึ้นยืนอีกครั้ง “ไปหาฮองเฮา ไปวันนี้ยังไม่สายเกินไป ลองไปคุยกับฮองเฮาสักพักหนึ่ง”ท่านผู้หญิงหยวนพาบ่าวรับใช้ไปยังตำหนักจิงซีในขณะที่เดินหยู่ซู่ถอนหายใจ “เป็นเรื่องดีที่ฮ่องเต้ลดสถานะท่านผู้หญิงเพียงอย่างเดียว และไม่กักบริเวณของท่านผู้หญิงเหมือนกับท่านผู้หญิงหลี่ นี่เป็นโชคลาภที่สามารถพบได้ในโชคร้าย ไม่เช่นนั้นถ้าถูกกักบริเวณ และวันเวลาของเราก็จะโชคร้ายมากยิ่งขึ้นเจ้าค่ะ”
เมื่อนางพูดถึงท่านผู้หญิงหลี่ท่านผู้หญิงหยวนกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ใคร
