้ว่า “ใครทำให้เจ้าอารมณ์เสีย ? ”ฟางอี้กล่าวซํ้าในสิ่งที่หยู่ซู่กล่าวและเห็นใบหน้าของฮองเฮามืดครึ้ม ในขณะที่นางกล่าวด้วยความโกรธ “พวกนางอุกอาจมากขึ้นเรื่อย ๆ หากตำหนักในถูกจัดระเบียบในไม่ช้า คนเหล่านั้นก็จะตาย ! ” หลังจากพูดอย่างนี้ นางโบกมือ “เรียกท่านผู้หญิงหยวนเข้ามา ข้าต้องการรู้ว่ามีเรื่องเร่งด่วนอะไรในเวลานี้ ถ้ามันไม่เร่งด่วนอย่างที่นางพูด ข้าผู้นี้จะลงโทษนางอย่างแน่นอน”เมื่อฮองเฮากำลังกล่าวฟางอี้สามารถเชิญทั้งสองเข้ามาในห้องนอนได้ ท่านผู้หญิงหยวนเป็นผู้นำเข้ามา ตามด้วยหยู่ซู่ในการคารวะและทักทาย อย่างไรก็ตามพวกนางไม่ได้ยินฮองเฮาบอกพวกนางลุกขึ้นเป็นเวลานาน ทั้งสองคุกเข่าจนกระทั่งเท้าของพวกเขาเริ่มรู้สึกชา ในที่สุดหยู่ซู่ก็อดใจไม่ไหว เงยหน้าขึ้นมอง แต่นางก็เห็นฮองเฮาเอนกายพิงบนเตียงโดยหลับตา ดูเหมือนว่านางกำลังนอนหลับอยู่ นางไม่สามารถช่วยได้ นางกระแอมเบา ๆ เพื่อเป็นการเตือนแต่การกระแอมที่อ่อนโยนนี้ทำให้นางต้องตายไปครึ่งตัว!
ฮองเฮาลืมตาของนางเมื่อได้ยินสิ่งนี้และขมวดคิ้วสีหน้าที่ดุร้ายปรากฏบนใบหน้าของนาง ฟางอี้ดุหยู่ซู่ด้วยความโกรธ “เจ้า !ฮองเฮาทรงบรรทม และพระนางก็บอกว่าพระนางไม่ค่อยสบายและไม่ต้องการให้ผู้ใดรบกวน บ่าวรับใช้ที่ตํ่าต้อยของท่านผู้หญิงกล้าที่จะปลุกฮองเฮาอย่างจงใจงั้นหรือ ? ”หยู่ซู่ตัวสั่นและรู้ว่านางทำเกินขอบเขตจริงๆ ดังนั้นนางจึงรีบคำนับและขออภัยโทษ ใครจะรู้ว่าฮองเ
