กว่านี่เป็นสิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องกับท่านหรือ ? ” ท่านผู้หญิงหยวนจ้องมองฮองเฮาอย่างใกล้ชิดและไม่ยอมลดราวาศอกลง“ท่านรู้อย่างชัดเจนว่าการแต่งงานระหว่างองค์ชายแปดกับคุณหนูสามของตระกูลหลู่นี้เป็นผลมาจากการแทรกแซงอย่างลับ ๆ ข้ามาเพื่อขอร้องท่าน ท่านจะไม่ทำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้จริง ๆ หรือ ? ”
ฮองเฮาเดือดดาลอีกครั้ง“เจ้าหมายถึงอะไร ? ข้ารู้อะไร ข้ารู้เพียงว่าฮ่องเต้เห็นด้วยกับการแต่งงานครั้งนี้ ข้ารู้แค่ว่านี่เป็นเหมือนตอกตะปูลงบนไม้ มันไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ท่านผู้หญิงหยวน ข้าจะพักผ่อนแล้ว ได้โปรดกลับไป”“ข้าไม่สามารถจากไปได้เจ้าค่ะ”ท่าทางของท่านผู้หญิงหยวนนั้นแน่วแน่มาก “ข้ามาในวันนี้พร้อมกับความคิดที่ว่าเป้าหมายนี้จะต้องสำเร็จ ข้ารับใช้ส่วนตัวของข้าถูกทำร้ายที่ตำหนักจิงซีแล้วเหตุใดท่านจึงส่งข้านี้กลับไป” ขณะที่นางกล่าวนางส่ายหน้า “ไม่ข้าไม่สามารถออกจากที่นี่ได้ การจากไปหมายความว่าข้ามาเสียเที่ยว ท่านจะต้องเสียใจอย่างแน่นอน”“อะไร? ” ฮองเฮาไม่เข้าใจ และคิดในทางปฏิบัติแล้วว่าท่านผู้หญิงหยวนบ้าไปแล้ว “ข้าจะเสียใจ ? มีอะไรให้ข้าเสียใจ ? ”“ท่าน! ” ทันใดท่านผู้หญิงหยวนก็เปล่งเสียงของนาง และโน้มตัวนางไปข้างหน้า “ท่านต้องไม่พูดอย่างเด็ดเดี่ยว และท่านไม่ควรปฏิเสธข้านี้อย่างตรงไปตรงมา ท่านต้องคิดให้มากและคิดให้รอบคอบ คิดเกี่ยวกับทุกสิ่งที่คนอื่นไม่รู้ตั้งแต่ต้นจนจบ หลังจากที่ท่านคิดเกี่ยวกับเรื่อง
