ินไดจะให้องค์ชายห้าส่งคนไปตามล่าพวกเขาอย่างแน่นอน แต่นางจะรู้ได้อย่างไรว่าเฟิงจินหยวนจะไปไหนเจ้าคะ? ”“โง่”บานซูกลอกตา “เราแค่ต้องการหาโอกาสที่จะบอกนาง”“นั่นเป็นเรื่องจริง”หวงซวนยอมรับ “แล้วคุณหนูก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ เรื่องของการกระจายข้อมูลนี้เราทำได้ เรารับประกันได้ว่าเฟิงเฟินไดจะมุ่งหน้าไปภาคใต้ในวันพรุ่งนี้แน่นอน ไม่ว่านางจะจับได้หรือไม่ เด็กสาวคนนั้นทำให้เกิดความยุ่งยาก ภาคใต้จะไม่สงบสุขเจ้าค่ะ”
“ดี! ” เฟิงหยูเองถอนหายใจ “หลายปีมาแล้วที่เราจะให้โอกาสนางได้ตามหาบิดาของนาง”การคาดเดาของเฟิงหยูเองนั้นถูกต้องในบ้านตระกูลเฟิงเมื่อได้ยินว่าเฟิงจินหยวนไม่ได้กลับมาที่บ้านมาหลายวันและดูเหมือนหายตัวไป เฟิงเฟินไดเกือบระเบิดด้วยความโกรธ นางตะโกนเสียงดัง “ทำไมไม่ดูแลท่านพ่อ เพียงแค่ใส่ใจเขา ! เขาไปทำอะไรในเวลานี้ ? ” หลังจากกรีดร้อง นางคว้าเฮ่อจงผู้ซึ่งมารายงานข่าวนี้และถามเสียงแหลม “เฟิงจินหยวนหายไปไหน ? ไปที่ไหนกันแน่ ?”เฮ่อจงแสดงออกอย่างขมขื่น“คุณหนูสี่ ถ้าข้ารู้ว่านายท่านหายไปไหน ข้าจะพานายท่านกลับมาก่อน และจะไม่รอรายงานต่อคุณหนูสี่ขอรับ”“โรงนํ้าชา!หอนางโลม ! ย่านโคมแดง ! เจ้าไปค้นหาสถานที่เหล่านี้แล้วหรือยัง ? ” เฟิงเฟินไดเข้าใจบิดาของนางและระบุสถานที่เหล่านี้ทันทีแต่เฮ่อจงส่ายหัว“มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไปยังสถานที่เหล่านั้น นายท่านไม่มีเงิน นายท่านจะไปได้อย่างไรขอรับ”
