ความดื้อรั้นของเฟิงเฟินไดทำให้องค์ชายห้ารู้สึกโมโหมากมีอยู่หลายครั้งที่เขาคิดว่าจะยอมแพ้ในตัวผู้หญิงคนนี้ เพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะสามารถใช้ชีวิตที่สงบสุขต่อไปได้ อย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถลืมการร่ายรำกลางหิมะที่สวยงามที่เฟิงเฟินไดได้แสดงไว้ลืมไปเลยว่ามันตั้งใจแล้วว่าเขาจะถูกทำลายโดยการร่ายรำกลางหิมะที่สวยงามวิธีที่เขามีชีวิตอยู่ในปีก่อนหน้านั้นคือชีวิตที่เหลือของเขา เขาเพียงแค่ยอมรับชะตากรรมของเขาและยอมรับการแทรกแซงของผู้หญิงคนนี้ ที่แย่ที่สุดเขาจะถูกลากไปยังนรกที่ไม่มีที่สิ้นสุดและตายไปพร้อมกับนาง นั่นคืออะไร แม้ว่าเฟิงเฟินไดจะไม่ปรากฏขึ้น แต่เขาก็ใช้ชีวิตโดยปราศจากความปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่ มีผู้หญิงนับไม่ถ้วนอยู่ข้างเขาและได้ยินเสียงร้องของพวกนางทุกคืน เรื่องนี้ทำให้ฮ่องเต้รู้สึกเบื่อหน่ายเพียงแค่มองเขา ไม่ว่าในกรณีใด วันเวลาของเขาจะดีกว่าเมื่อก่อน แค่จัดการเรื่องยุ่ง ๆของผู้หญิงคนนี้ก็ไม่มีอะไรจะพูดถึงซวนเทียนหยานยิ้มและลูบหัวของเฟิงเฟินไดพลางเอ่ยว่า“เอาล่ะ เราจะทำตามที่เจ้าต้องการ ชีวิตของข้าเป็นของเจ้า”เฟิงเฟินไดยังเด็กนางเห็นว่าซวนเทียนหยานแสดงความรักต่อนาง อย่างไรก็ตามนางไม่สามารถมองเห็นเจตนาที่อยู่เบื้องหลังความรักของเขา เมื่อได้ยินว่าซวนเทียนหยานจะทำตามที่นางต้องการ นางคิดว่าในที่สุดเขาก็แสดงออกว่าเขาต้องการจะแย่งชิง
บัลลังก์ อย่างไรก็ตามที่นางรู้จักซวนเทียนหยานได้ตั้งใจเล่นเ
